توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل مجازات قرآن از ديدگاه سلفيه دارای 28 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل مجازات قرآن از ديدگاه سلفيه،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل مجازات قرآن از ديدگاه سلفيه :

پاورپوینت کامل مجازات قرآن از ديدگاه سلفيه

در این زمینه که آیا در قرآن کریم مجاز وجود دارد یا نه، از دیر باز میان دانشمندان اسلامی اختلاف نظر وجود داشته ‌است. سلفیه از کسانی بوده‌اند که وجود مجاز را در قرآن انکار کرده‌اند: ولی بیشتر علما نظیر لغویون و فقها قرآن را همانند سایر کلامها برخوردار از مجاز شمرده‌اند. در این مقاله سعی شده ‌است ‌به شبهات منکران مجاز پاسخ داده‌ شود.

فهرست مندرجات

1 - مقدمه
2 - انگیزه انکار مجاز
3 - انکار وضع از سوی سلفیه
4 - ایرادهای سلفیه بر علایم حقیقت
4.1 - ایراد بر نص اهل لغت
4.2 - اشکال در زمینه تبادر
4.3 - خرده‌گیری در مورد قرینه
4.4 - نقد در خصوص وضع
5 - طرح شبهه
5.1 - پاسخ به شبهه
6 - پانویس
7 - منبع

مقدمه

مجاز عبارت است از استعمال لفظ در غیر موضوع ‌له با وجود رابطه و علاقه بین معنای مستعمل فیه و معنای موضوع ‌له. البته سکاکی قائل است که لفظ در استعمال مجازی در خود موضوع‌ له استعمال می‌شود؛ اما ادعا می‌شود که آن غیر از موضوع‌ له است؛ مثلا وقتی گفته می‌شود، زید اسد است، در اینجا همان حیوان درنده مراد است؛ اما از روی ادعا نه از روی واقع.

[1] هاشمی، احمد، جواهر البلاغه، ص‌305.

مجاز به این معنای مصطلح موضوعی است که از حدود قرن چهارم مطرح شده‌است. پس از این قرن توسط عرفا و سلفیه وجود مجاز انکار می‌شود. این انکار در سخنان غزالی، ابن عربی، ملاصدرا و فیض کاشانی به چشم می‌خورد و در دوره معاصر مصطفوی بر همین نظر است.
البته در میان آنها اختلاف نظرهایی وجود دارد؛ برخی به طور کلی منکر مجازند و بعضی آن را در حوزه صفات الهی انکار می‌کنند. نیز برخی مجاز را در هر سخنی منکر می‌شوند و بعضی آن را تنها در کلام الهی انکار می‌کنند.

[2] قاسمی، جمال الدین، محاسن التاویل، ج‌1، ص‌222 به بعد.

[3] مصطفوی، حسن، روش علمی در ترجمه و تفسیر قرآن مجید، ص‌30 به بعد.

در این مقاله صرفا دیدگاه سلفیه مورد نقد قرار می‌گیرد. از میان علمای سلفیه‌ای که مجاز در قرآن را انکار می‌کنند، می‌توان از شاطبی و قاسمی یاد کرد.

انگیزه انکار مجاز

سلفیه به واقع دنباله‌ روان اهل حدیث‌ به شمار می‌روند که آیات صفات را بر معنای حقیقی حمل می‌کردند و بر معتزله که این آیات را مجاز می‌خواند و تاویل می‌نمودند، بر می‌آشفتند. آنان از رهگذر انکار مجاز می‌خواستند با تایل آیات صفات مقابله کنند.

[4] قاسمی، جمال الدین، محاسن التاویل، ج‌1، ص‌222 به بعد.

انکار وضع از سوی سلفیه

سلفیه به تعریف مجاز خرده گرفته، گویند: ما واضعی نمی‌شناسیم و چنانچه بشناسیم، نمی‌دانیم لفظ را در چه معنایی وضع کرده است. ما فقط استعمال را می‌شناسیم؛ بنابراین سخن گفتن از اینکه لفظ در کدام معنا وضع شده است، بی‌معناست. در استعمال هم دو چیز متمایز به نام حقیقت و مجاز نمی‌یابیم. هریک از قراینی که برای تمایز آن دو یاد کرده‌اند، مخدوش است .

[5] قاسمی، جمال الدین، محاسن التاویل، ج‌1، ص‌222 به بعد.

ایرادهای سلفیه بر علایم حقیقت

علمای بلاغت اموری را علامت استعمال الفاظ در معانی وضعی دانسته‌اند؛ نظیر نص اهل لغت، تبادر و عدم وجود قرینه؛ اما سلفیه همه آنها را مخدوش شمرده‌اند.

ایراد بر نص اهل لغت

یکی از علایم تمایز حقیقت از مجاز، نص اهل لغت ‌شمرده شده است؛ حال آنکه اساسا نص اهل لغت‌ بعد از این‌که عده‌ای از لغویون به حقیقت و مجاز قایل شدند، پدید آمد و قبل از آن در میان احادیث و اشعار از حقیقت و مجاز سخن نرفته‌ است. در آنها نه تعریفی برای آن به چشم می‌خورد و نه تمایزی که مشخص کند که فلان لغت در فلان معنا مجاز است و در فلان معنا حقیقت است. بنابراین نص و تصریح به حقیقت و مجاز بعد از جعل لغویون به وجود آمده‌است. اگر این بدعت ‌بوجود نیامده بود، از اهل لغت هیچ نصی در میان نبود.

اشکال در زمینه تبادر

سلفیه در زمینه تبادر نیز به عنوان یکی دیگر از علایم تمایز حقیقت و مجاز ایراد گرفته، گویند: از نظر تبادر بین حقیقت و مجاز فرقی وجود ندارد. چه گفته شود شیر حمله کرد و آهویی را درید یا گفته شود: شیر تیر‌ انداخت، هر دو تبادر دارند و معنای خود را به ذهن مخاطب می‌رسانند. بلافاصله تا هر یک از جمله‌های مذکور به گوش مخاطب می‌رسد، معنای آن به ذهن او متبادر می‌شود؛ بنابراین از جهت تبادر تمایزی میان حقیقت و مجاز وجود ندارد.

خرده‌گیری در مورد قرینه

راجع به ا