توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فرقه عجليه دارای 48 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل فرقه عجليه،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فرقه عجليه :

عجلیه

برای پرداختن به شناخت یک فرقه، شناخت حامیان آن فرقه از عناصر مهم فرقه شناسی است که نباید مورد غفلت واقع شود؛ بطوریکه در مسیر تشکیل یا عملکرد یک فرقه، گروه‌ها و احزاب و فرقه‌های دیگری می‌توانند دخالت داشته باشند و در واقع خود را زیر مجموعه آن فرقه اصلی و نیرومند قرار می‌دهند تا از پوشش سیاسی و یا برد اجتماعی آنها استفاده کنند. معمولا این فرق زیر مجموعه‌ای ضعیف و بی ارزش هستند مگر اینکه دخالت موثری در فرقه اصلی داشته باشند.

فهرست مندرجات

1 - موسس پاورپوینت کامل فرقه عجليه
2 - عجلیه از نظر علمی
3 - علمیت هارون بن سعد
4 - تحلیل نادرست هارون بن سعد
5 - عقیده عجلیه
6 - نکته
7 - پانویس
8 - منبع

موسس پاورپوینت کامل فرقه عجليه

فرقه‌ای است منسوب به هارون بن سعد العجلی

[1] نوبختی، حسن بن موسی، فرق الشیعه، ص69، قم، مکتبه الفقیه.

که در واقع رئیس این فرقه بوده است ولی از حامیان مهم فرقه زیدیه محسوب می‌شود و احتمالا برای بدست آوردن شان اجتماعی و سیاسی و به سبب تناسب افکار خود با زیدیه به فرقه موثر و اصلی زیدیه پیوسته و هماهنگ با ایشان به گسترش سیاست‌ها و افکار زیدیه پرداختند و به این ترتیب حزبی مستقل از فرق زیدیه ولی همسو با زیدیه را تشکیل دادند و طرفدار امامت زید بن علی بوده‌اند و بعد از شهادت او گرایش به امامت محمد بن عبدالله بن الحسن بن الحسن بن علی بن ابی طالب پیدا می‌کنند.
سرکرده پاورپوینت کامل فرقه عجليه شخصیتی به نام هارون بن سعد (سعید) العجلی الکوفی

[2] نوبختی، حسن بن موسی، فرق الشیعه، ص69.

[3] علامه حلی، رجال العلامه الحلی، ص263، یک جلد، دارالذخائر، قم، 1411 ه. ق.

[4] شیخ طوسی، رجال، ص318، انتشارات اسلامی جامعه مدرسین، 1415 ه. ق.

می‌باشد و این فرقه منسوب به نام اوست. او را از جمله اصحاب امام صادق (علیه‌السّلام) برشمرده‌اند. مذهب او را زیدی گفته‌اند

[5] ابن داود حلی، رجال ابن داود، ص535، یک جلد، انتشارات دانشگاه تهران، 1383 ه. ق.

و چنانکه از زیدیه بدست می‌آید او را افضل و بهترین رجال خود معرفی کرده‌اند

[6] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج49، ص18، بیروت، موسسه الوفا، 1404.

و نیز امام صادق (علیه‌السّلام) او را سرکرده عجلیه می‌نامد.

[7] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج49، ص18، بیروت، موسسه الوفا، 1404.

از عمر او اطلاع دقیقی در دست نیست اما وفات اسماعیل فرزند امام جعفر صادق (علیه‌السّلام) را -که در زمان حیات امام رخ داده است- درک کرده و به همین دلیل بر مسیر امامت در شیعه خرده گرفته که با جواب کوبنده و اعجاز گونه امام صادق (علیه‌السّلام) شبهه و تحلیل ناصواب او منتفی می‌شود. از جمله پیروان او محمد بن سالم بیاع القصب است.

[8] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج72، ص180، بیروت، موسسه الوفا، 1404.

عجلیه از نظر علمی

همانطور که گفته شد این فرقه از حامیان زیدیه است و از نظر علمی و عملی قابل مقایسه با فرقه زیدیه نیستند بلکه از نظر علمی بنیه‌ای برای مطرح شدن نداشتند و به همین دلیل ایشان را از ضعفاء زیدیه نام نهاده‌اند

[9] نوبختی، حسن بن موسی، فرق الشیعه، ص69، قم، مکتبه الفقیه.

و از تحلیل این مطلب می‌توان نتیجه گرفت که ایشان مردمی ساده و عوامی مقلد بوده‌اند که خود را با شرائط انقلابی فرقه زیدیه تطبیق می‌داده‌اند و پس از شهادت زید بن علی و تفرق زیدیه به هیچ یک از فرق زیدیه ملحق نشدند و گویا به سبب اندیشه تقلید گرایانه خود، کورکورانه به دنبال انقلاب فرزندان امام حسن (علیه‌السّلام) من جمله محمد بن عبدالله و مهدویت او حرکت کردند. از این مبحث تقلید کورکورانه و بدون دلیل، عدم علمیت در این فرقه کشف می‌شود و یکی از شواهد این تفکر ساده، عدم عالمان و مفتیان در این فرقه می‌باشد. چنانکه این مدعا با مقایسه با دیگر فرق زیدیه مانند جارودیه و بتریه و همچنین دیگر فرق منحرف ثابت می‌شود. زیرا در این فرق افرادی که دم از اجتهاد و علم و فتوی می‌زدند کم نبوده است. از این رو می‌بینیم که رؤسای فرق دیگر، از خاندان اهل بیت (علیهم‌السّلام) استفاده علمی می‌بردند ولی این عنصر در این مکتب بسیار کمرنگ و بی‌اثر است و شاهدی بر این مطلب نداریم. این مطلب در روایتی که ابوعمرو کشی در رجال خویش نقل می‌کند واضح می‌شود.
امام صادق (علیه‌السّلام) فرمود:
ما احد اجهل منهم یعنی العجلیه ان فی المرجئه فتیا و علما و فی الخوارج فتیا و علما و ما احد اجهل منه

[10] حمدویه کشی، محمد بن عمر، رجال کشی، ص229، یک جلد، انتشارات دانشگاه مشهد، 1348 ه. ش.

هیچ کس از ایشان (عجلیه) نادان تر نیست. در فرقه مرجئه و خوارج (با تمام کج رویهای خود) علم و عالم وجود دارد در حالی که نادان تری از این فرقه نیست.
نظر امام علیه‌السّلام به علم صحیح در نزد خوارج و مرجئه نیست بلکه بطور طبیعی در بیان سنجشی بین فرق منحرف می‌باشند و نظر بر این است که خوارج و مرجئه به عنوان فرقی که در ایشان مدعی علم و دانش وجود دارد مطرح می‌باشند ولی در این فرقه تنها تقلید جاهلانه وجود دارد.

علمیت هارون بن سعد

این شخصیت به عنوان رئیس پاورپوینت کامل فرقه عجليه و یکی از سران زیدیه از عنوانی که امام (علیه‌السّلام) به عجلیه دادند بی بهره نیست. علم و دانش او در حد علم سران زیدیه مانند ابی جارود و سلمه بن کهیل و حکم بن عتیبه و... نیست و حتی در حد یک راوی از راویان ساده امام صادق(علیه‌السّلام) نیست بلکه او را می‌توان از راویان زیدیه و اهل سنت شمرد. زیرا در این دو مکتب، از روایت او اثر و نشان علمی و روایی می‌توان یافت

[11] حاکم حسکانی، شواهد التنزیل، ج2، ص42، مؤسسه چاپ ونشر، 1411ه. ق.

[12] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج24، ص85، بیروت، موسسه الوفا، 1404ه. ق.

ولی از مکتب اهل بیت (علیهم‌السّلام) بی بهره است. چون رهبر فرقه، ناآگاه به علم و به فرموده امام (علیه‌السّلام) از جاهلترین مردم می‌باشد.

تحلیل نادرست هارون بن سعد

تحلیل‌های نادرست حوادث، منشائی جز جهل و نادانی ندارد و در این مرحله نیز با تحلیل‌های نادرست هارون بن سعد روبرو هستیم که خود دلیلی بر جهل و نادانی او و دوری او از فرهنگ و مکتب اهل بیت (علیهم‌السّلام) است. او بدون درک دقیق حقیقت امامت بعد از مرگ اسماعیل فرزند امام صادق (علیه‌السّلام) به طعن شیعه و امامت آن پرداخته و پیش بینی انقراض مکتب تشیع و امامت شیعه را گوشزد کرده و به تبلیغ این تحلیل پرداخته و در بحثی که با هارون بن خارجه دارد گفته است:
قد مات اسماعیل الذی کنتم تمدون الیه اعناقکم و جعفر شیخ کبیر یموت غدا او بعد غد فتبقون

[13] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج49، ص26، بیروت، موسسه الوفا، 1404.

اسماعیل که گردن‌هایتان را به طرف او کشیده بودید (کنایه از اینکه منتظر امامت و جانشینی او بودید) وفات کرد و از طرفی جعفر (امام جعفر صادق (علیه السلام)) پیرمردی است که تا فردا روزی بیشتر عمر نخواهد کرد. پس شما بدون امام خواهید ماند.
سلمه بن محرز که یکی از یاران امام (علیه‌السّلام) است به امام عرض می‌کند که کسی از عجلیه به من چنین گفته است که بیش از یکی، دو سال دیگر امید به زندگانی این پیرمرد (کنایه از امام صادق (علیه السلام)) نیست تا اینکه وفات کند پس از آن دیگر کسی را ندارید که به او -در مورد امامت - رجوع کنید.

[14] شیخ صدوق، عیون اخبار الرضا علیه السلام، ج2، ص38، انتشارات جهان، 1378 هجری.

این سوالات نشان دهنده دشمنی هارون بن سعید و عجلیه با مکتب اهل بیت(علیهم‌السّلام) است و در سوال اول هارون بن خارجه نتوانست جواب او را بدهد و برای حل مشکل به امام (علیه‌السّلام) رجوع می‌کند و همچنین در سوال دوم سلمه این شبهه را به امام عرضه می‌کند و امام در جواب سوال اول فرمود:
هیهات هیهات ابی الله و الله ان ینقطع هذا الامر حتی ینقطع اللیل و النهار