توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل فتح الله برهان الدين دارای 26 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل فتح الله برهان الدين،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل فتح الله برهان الدين :

خواجه ابونصر فتح‌الله برهان‌الدین

برهان الدّین، خواجه ابونصر فتح اللّه بن خواجه کمال الدّین ابوالمعالی، از وزیران با فضل آل مظفر و از ممدوحان حافظ.

فهرست مندرجات

1 - پدر برهان الدین
2 - پیشکشی برهان‌الدین به امیر کرمان
3 - انتصاب برهان‌الدین به وزارت
4 - عاقبت برهان‌الدین
5 - تاریخ وفات وی در شعر حافظ
6 - مدح برهان‌الدین توسط حافظ
7 - فهرست منابع
8 - پانویس
9 - منبع

پدر برهان الدین

پدرش، خواجه کمال الدین ابوالمعالی، از اکابر بود. پس از آنکه خواجه رشیدالدین فضل الله همدانی را در 718 به قتل رساندند، نام عده‌ای را که شایستگی وزارت داشتند نوشتند و مقدّم بر همه نام خواجه کمال الدین ابوالمعالی بود، اما او وزارت را نپذیرفت و به زیارت حج رفت و به یزد بازگشت و مدرسه و خانقاه و دارالشفا بنا کرد و در 737 درگذشت.

[1] حسینقلی ستوده، تاریخ آل مظفر، ج1، ص82، تهران 1346ـ1347 ش.

پیشکشی برهان‌الدین به امیر کرمان

پسرش خواجه برهان الدین نیز چون او فاضل و محتشم بود. به گفته خواندمیر

[2] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، دستورالوزراء، ج1، ص247، چاپ سعید نفیسی، تهران 1317 ش.

زمانی که امیر مبارزالدین محمد از اوغانیان و جرماییان شکست خورده بود و به کرمان بازمی‌گشت، خواجه برهان الدین چند قطار شتر و استر و ظروف سیمین و زرین از خاصه خویش به او پیشکش کرد.

انتصاب برهان‌الدین به وزارت

این کار موافق مزاج امیر مبارزالدین افتاد و تا زنده بود وزارت را بر او مقرر داشت. خواجه برهان الدین از 742تا752 در یزد به وزارت اشتغال داشت و در این سال از کار کناره گرفت. امیر مبارزالدین که در 754 فارس را مسخّر نمود بار دیگر خواجه برهان الدین را در 756 به وزارت برگزید. چون قاضی مجدالدین اسماعیل شیرازی در همان سال درگذشت، منصب قاضی القضاتی نامبرده ضمیمه وزارت برهان الدین و جامع ریاست دینی و دنیایی وی شد و او در شهر شیراز مستقر گردید.

[3] محمود کتبی، تاریخ آل مظفر، ج1، ص46ـ47، چاپ عبدالحسین نوائی، تهران 1364 ش.

[4] حسینقلی ستوده، تاریخ آل مظفر، ج1، ص81، تهران 1346ـ1347 ش.

عاقبت برهان‌الدین

برهان الدین با متهم کردن شاه سلطان، خواهرزاده امیر مبارزالدین و حاکم اصفهان، به هفتصد تومان اختلاس، امیر مبارزالدین را نسبت به او بدگمان کرد.

[5] ایرانیکا، ذیل «برهان الدین، خواجه ابونصر فتح الله».

پس از آنکه شاه شجاع (حک: 759ـ786) پدرش امیر مبارزالدین محمد را در 760 کور کرد،

[6] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج3، ص293، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران 1362 ش.

خواجه برهان الدین نیز به دستور او گرفتار شد و اندکی بعد در همان سال به دست شاه سلطان خواهرزاده امیر مبارزالدین محمد به قتل رسید.

[7] غیاث الدین بن همام الدین خواندمیر، تاریخ حبیب السیر، ج3، ص293، چاپ محمد دبیرسیاقی، تهران 1362 ش.

[8] محمود کتبی، تاریخ آل مظفر، ج1، ص79، چاپ عبدالحسین نوائی، تهران 1364 ش.

[9] حسینقلی ستوده، تاریخ آل مظفر، ج1، ص81ـ82، تهران 1346ـ1347 ش.

تاریخ وفات وی در شعر حافظ

قطعه‌ای منسوب به حافظ

[10] شمس الدین محمد حافظ، چاپ محمد قزوینی و قاسم غنی، ج1، ص372، تهران 1369 ش.

[11] شمس الدین محمد حافظ، دیوان حافظ، ج2، ص1080، چاپ پرویز ناتل خانلری، تهران 1362 ش.

: به روز شنبه سادس زماه ذی الحجه/ به سال هفتصد و شصت از جهان بشد ناگاه // زشاهراه سعادت به باغ رضوان رفت/ وزیر کامل ابونصر خواجه فتح الله، به تاریخ وفاتِ خواجه برهان الدین اشاره دارد و بنا به توضیحات و محاسبات محمد قزوینی ذیل همان قطعه، ششم ذی الحجه 760 نمی‌توانسته روز شنبه باشد و باید تحریف نسّاخ باشد.

[12] قاسم غنی، بحث در آثار و افکار و احوال حافظ، ج1، ص158، ج 1: تاریخ عصر حافظ یا تاریخ فارس و مضافات و ایالات مجاوره در قرن هشتم، تهران 1321 ش.

مدح برهان‌الدین توسط حافظ

حافظ در چند غزل خود از خواجه برهان الدین یاد کرده و وی را مدح گفته است.
در غزلی به مطلع «یامَبسِماً یحاکی دُرجاً من آلّلا´ لی»

[13] شمس الدین محمد حافظ، چاپ محمد قزوینی و قاس