توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خبر مدبج دارای 12 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل خبر مدبج،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل خبر مدبج :

حدیث مدبج

حدیث مدبج، از اصطلاحات بکار رفته در علم حدیث بوده و به روایت هر یک از دو هم‌شاگردی از دیگری، گفته می‌شود.

فهرست مندرجات

1 - توضیح اصطلاح
2 - وجه تسمیه
3 - نکته مهم
4 - تعبیرات مترادف
5 - پانویس
6 - منبع

توضیح اصطلاح

یکی از اقسام روایت اقران حدیث مدبج است.
حدیث مدبج آن است که دو راوی که در درس و یا در اخذ حدیث از مشایخ مشترک هستند از یکدیگر روایت کنند. مانند روایت سیدمرتضی (رحمه‌الله‌علیه) و شیخ طوسی (رحمه‌الله‌علیه) از یکدیگر یا روایت صاحب وسائل و مجلسی صاحب بحار الانوار از یکدیگر یا بحرالعلوم و شیخ عبدالنبی قزوینی از یکدیگر.

وجه تسمیه

مدبج هم ریشه با "تدبیج"و "دیباجه" است و دیباجه به معنای چهره و صورت است علت نام‌گذاری حدیث مدبج به مدبج این است که هر یک از دو راوی در هنگام اخذ حدیث از یکدیگر چهره صورت خودشان را به سوی یکدیگر بر می‌گردانند.

نکته مهم

اگر دو راوی هم‌سن یا مشترک در اخذ از مشایخ، از یکدیگر روایت کنند آن را علاوه بر روایت اقران مدبج نیز گویند ولی اگر یکی از آن دو راوی از دیگری روایت کند ولی دیگری از او روایت نکند به آن فقط روایت اقران و غیر مدبج گویند لذا مدبج اخص روایت اقران است.

تعبیرات مترادف

از حدیث مدبج به روایت مدبج، پاورپوینت کامل خبر مدبج و مدبج نیز تعبیر می‌شود.

[1] سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص82.

[2] سبحانی، جعفر، اصول الحدیث و احکامه، ص94.

[3] شهیدثانی، زین‌الدین، الرعایه فی علم الدرایه، ص350.

[4] عبدالوهاب، عبداللطیف، المعتصرمن مصطلحات اهل الاثر، ص44.

[5] علیاری، تبریزی، علی بن عبدالله، بهجه الامال، ج1، ص413.

[6] درایه الحدیث، ص68.

[7] علامه نجفی، سیدضیاءالدین، ضیاء الدرایه، ص34.