توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل خاندان بتروني دارای 60 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل خاندان بتروني،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل خاندان بتروني :

پاورپوینت کامل خاندان بتروني

بَتْرونی‌، عنوان‌ اعضای‌ خاندانی از فقها، قضات و مفتیان حنفی حلب در قرن‌های دهم تا دوازدهم/16 و 17م‌، است.

فهرست مندرجات

1 - سرسسله بَترونی
2 - برجسته‌ترین عالمان این خاندان
3 - عبدالرحمان‌ بن‌ محمد
3.1 - آثار
4 - ابوالجود
5 - ابوالیمن‌
5.1 - تالیفات
6 - فرزند ابوالیمن‌
7 - اسعد بن‌ عبدالرحمان‌
8 - فهرست منابع
9 - پانویس
10 - منابع

سرسسله بَترونی

این خاندان به نیای خود عبدالرحمان بن محمد، از اهالی بترون (شهرکی نزدیک طرابلس شام) منسوب‌اند.

برجسته‌ترین عالمان این خاندان

• عبدالرحمان بن محمد بن عبدالسلام
• ابوالجود بن عبدالرحمان بن محمد
• محمد بن عبدالرحمان بن محمد
• ابوالیمن بن عبدالرحمان بن محمد
• ابراهیم بن ابوالیمن بن عبدالرحمان
• اسعد بن عبدالرحمان بن ابی‌الجود
• صادق بن عبدالسّلام، ادیب و شاعر حنفی حلب که در اوایل قرن دوازدهم درگذشت.

[1] طبّاخ، محمد راغب، اعلام النبلاء بتاریخ حلب الشهباء، ج6، ص408، چاپ محمد کمال، حلب 1408 1409/19881989.

• مصطفی بن محمد، معروف به ابن بیری، ادیب و شاعر حنفی حلب که در 1148 درگذشت.

[2] طبّاخ، محمد راغب، اعلام النبلاء بتاریخ حلب الشهباء، ج6، ص456، چاپ محمد کمال، حلب 1408 1409/19881989.

عبدالرحمان‌ بن‌ محمد

نسبت‌ بترونی‌ِ این‌ خاندان‌ به‌ سبب‌ خاستگاه‌ ایشان‌ بَترون‌، شهری‌ در نزدیکی‌ طرابلس‌ شام‌ است‌ که‌ قدیم‌ترین‌ فرد ایشان‌ عبدالرحمان‌ بن‌ محمد بن‌ عبدالسلام‌ از آن‌جا به‌ حلب‌ مهاجرت‌ کرده‌ بوده‌ است‌.

[3] محمدامین‌ محبی‌ دمشقی‌، خلاصه الاثر، ج1، ص11، قاهره‌، 1284ق‌.

عبدالرحمان‌ که‌ به‌ ابن‌ غَرامی‌ نیز معروف‌ است‌، فقیه‌ شافعی‌ مذهبی‌ با گرایش‌ صوفیانه‌ بود. او در بترون‌ نزد مشایخ‌ آن‌ دیار به‌ ویژه‌ سید عَلوان‌ حَمَوی‌ به‌ فراگیری‌ دانش‌ پرداخت‌ و علوم‌ اسلامی‌ همچون‌ قرائت‌، تفسیر، حدیث‌، و نیز ادب‌ عرب‌ را فراگرفت‌ و در فقه‌ توانا گشت‌. وی‌ که‌ ملازم‌ شیخ‌ خود، سیدی‌ علوان‌ بود، توانست‌ اجازه روایت‌ تمام‌ آموخته‌هایش‌ را کسب‌ کند. او در 964ق‌/1557م‌ همراه‌ خانواده‌اش‌ از بترون‌ به‌ حلب‌ مهاجرت‌ کرد و در آن‌جا قدر و منزلتش‌ افزون‌ گشت‌. با حضور در حلب‌، توسط بدرالدین‌ خلیصی‌ به‌ زاویه شیخ‌ عبدالکریم‌ قَلْعی‌ حنفی‌ رفت‌ و با مشایخ‌ آنجا آشنا شد و سپس‌ در مدرسه کیزوانیه‌ به‌ تدریس‌ پرداخت‌. او در جامع‌ کبیر به‌ وعظ و افتا نشست‌ و بسیاری‌ کسان‌ نزد وی‌ شتافتند. او پس‌ از درگذشت‌ شیخ‌ عبدالکریم‌، امام‌ جامع‌ حلب‌ از نظر جایگاه‌ علمی‌، توان‌ جانشینی‌ او را داشت‌؛ اما اختلاف‌ مذهب‌، مانعی‌ برای‌ این‌ جانشینی‌ بود، پس‌ بترونی‌، با پذیرش‌ مشکلات‌ احتمالی‌ از سوی‌ شافعیان‌، با تغییر مذهب‌ خود از شافعی‌ به‌ حنفی‌، به‌ امامت‌ آنجا رسید. او سرانجام‌ در 977ق‌/1569م‌ در حلب‌ از دنیا رفت‌.

[4] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص520.

[5] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص215، به‌ کوشش‌ محمد کمال‌، حلب‌، دارالقلم‌.

[6] غزی‌، محمد، الکواکب‌ السائره، ج3، ص145.

[7] ابن‌ حنبلی‌، محمد، درالحبب‌، ج1، ص768-773، به‌ کوشش‌ محمود حمد فاخوری‌ و یحیی‌ زکریا عباره‌، دمشق‌، 1973م‌.

آثار

عبدالرحمان‌ دارای‌ آثاری‌ است‌ که‌ نسخ‌ برخی‌ از آن‌ها موجود است‌: 1. رساله الحِکَم‌، که‌ نسخه آن‌ در مجموعه گَرِت‌ (شم 2824) در دانشگاه‌ پرینستون‌ یافت‌ می‌شود.

[8] R.، Catalogue of Arabic Manuscripts in the Garrett Collection، Princeton، 1977، ص241.

[9] بخیت‌، محمد عدنان‌ و دیگران‌، فهرس‌ المخطوطات‌ العربیه المصوره، ج2، ص23، عمان‌، 1405ق‌/1985م‌.

2. رساله فی‌ ارکان‌ السلوک‌ فی‌ طریقه التصوف‌، که‌ نسخه آن‌ در مجموعه گرت‌ (شم 2825) نگهداری‌ می‌شود.

[10] R.، Catalogue of Arabic Manuscripts in the Garrett Collection، Princeton، 1977، ص241.

[11] بخیت‌، محمد عدنان‌ و دیگران‌، فهرس‌ المخطوطات‌ العربیه المصوره، ج2، ص23، عمان‌، 1405ق‌/1985م‌.

همچنین‌ در منابع‌ به‌ تألیفاتی‌ از او اشاره‌ شده‌ است‌ که‌ امروزه‌ نشانی‌ از آن‌ها در دست‌ نیست‌، از آن‌ جمله‌اند: تعلیقه‌ای‌ بر تائیه ابن‌ حبیب‌، شرح‌ المقدمه الجزریه در قرائات‌، شرح‌ مقدمه الجرمی‌، و نظم‌ِ التصریف‌ زنجانی‌.

[12] غزی‌، محمد، الکواکب‌ السائره، ج3، ص145.

[13] بابانی بغدادی‌، اسماعیل پاشا، هدیه العارفین، ج1، ص546.

[14] بابانی بغدادی‌، اسماعیل پاشا، ایضاح‌ المکنون، ج4، ص542.

ابوالجود

جایگاهی‌ را که‌ عبدالرحمان‌ در حلب‌ به‌دست‌آورده‌ بود، فرزندانش‌، ابوالجود، ابوالیمن‌ و محمد به‌ خوبی‌ حفظ، بلکه‌ افزون‌ کردند. در میان‌ این‌ 3 برادر، ابوالجود (د 1039ق‌/1630م‌) جانشین‌ پدر شد. او به‌ فراگرفتن‌ علوم‌ پرداخت‌ و در فقه‌ و علوم‌ حدیثی‌ توانا، و در فن‌ خطابه‌ چیره‌دست‌ گشت‌. وی‌ پس‌ از پدر، در جامع‌ حلب‌ به‌ وعظ و خطابه‌ می‌پرداخت‌ و افزون‌ بر آنکه‌ مفتی‌ حلب‌ بود، به‌ تدریس‌ هم‌ اشتغال‌ داشت‌. ابوالجود همچنین‌ مدتی‌ ولایت‌ افتا و قضای‌ قدس‌ را بر عهده‌ داشت‌.

[15] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص216، به‌ کوشش‌ محمد کمال‌، حلب‌، دارالقلم‌.

در میان‌ نویسندگان‌، بورینی‌ با دیده‌ای‌ متفاوت‌ به‌ ابوالجود نگریسته‌، و به‌ ناتوانایی‌های‌ علمی‌ او اشاره‌ کرده‌ است‌. بورینی‌ ضمن‌ ستایش‌ برادر وی‌، ابوالیمن‌، او را به‌ جهل‌ منتسب‌ کرده‌ است‌.

[16] بورینی‌، حسن‌، تراجم‌ الاعیان‌، ج‌1، ص260-262، به‌ کوشش‌ صلاح‌الدین‌ منجد، دمشق‌، 1959م‌.

در مقابل‌، بسیاری‌ کسان‌ وی‌ را ستوده‌، و شعرا در دیوان‌های‌ خود او را مدح‌ کرده‌اند که‌ برخی‌ از اشعار ایشان‌ در منابع‌ آمده‌ است‌.

[17] محمدامین‌ محبی‌ دمشقی‌، خلاصه الاثر، ج1، ص114- 115، قاهره‌، 1284ق‌.

[18] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص216-217، به‌ کوشش‌ محمد کمال‌، حلب‌، دارالقلم‌.

برپایه برخی‌ اسنادِ وقفیات‌ باقی‌مانده‌ در منطقه‌، ابوالجود از رجب‌ 1035 تا رمضان‌ 1036/ آوریل‌ 1626 تا مه 1627 در مدرسه کیزوانیه‌ تدریس‌ می‌کرده‌ است‌.

[19] غزی‌، کامل‌، نهر الذهب‌ فی‌ تاریخ‌ حلب‌، ج2، ص429.

به‌ نظر می‌رسد که‌ ابوالجود می‌توانسته‌ است‌ به‌ قضای‌ حلب‌ نیز دست‌ یابد، اما برخی‌ دشمنی‌ها با او از سوی‌ شیخ‌ فتح‌الله‌ بیلونی‌ که‌ به‌ دربار عثمانی‌ راه‌ داشت‌ و با نصوح‌ پاشا، وزیراعظم‌ دارای‌ ارتباط بود، مانعی‌ برای‌ این‌ امر گشت‌. شیخ‌ بیلونی‌ ترتیبی‌ داد تا وزیر، حکم‌ قضای‌ حلب‌ را به‌ نام‌ برادر ابوالجود، محمد (د 1042ق‌/1632م‌) امضا کند. از سویی‌ محمد اگرچه‌ خود به‌ کم‌بضاعتی‌ خویش‌، به‌ ویژه‌ با وجود ابوالجود، آگاه‌ بود، اما نپذیرفتن‌ حکم‌ وزیر نیز دور از مصلحت‌ می‌نمود. وی‌ با بیان‌ موضوع‌ نزد برادر، اجازه قبول‌ مسئولیت‌ را کسب‌ کرد و مدتی‌ به‌ قضای‌ حلب‌ پرداخت‌.

[20] محمدامین‌ محبی‌ دمشقی‌، خلاصه الاثر، ج3، ص493، قاهره‌، 1284ق‌.

محمد افزون‌ بر آنکه‌ به‌ نام‌ عمومی‌ خاندان‌، بترونی‌ شهرت‌ داشت‌، به‌ سبب‌ زیستن‌ در محله عَقَبه‌، به‌ مفتی‌ عقبه‌ نیز معروف‌ بود.

[21] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص232، به‌ کوشش‌ محمد کمال‌، حلب‌، دارالقلم‌.

ابوالیمن‌

حضور محمد در مقام‌ قضای‌ حلب‌ چندان‌ دوام‌ نیافت‌ و برادر دیگرش‌، ابوالیمن‌ (د 1046ق‌/1636م‌) به‌ این‌ مقام‌ دست‌ یافت‌. جدا از سخن‌ بورینی‌ درباره مقایسه ابوالجود و ابوالیمن‌، گویا در واقع‌ نیز ابوالیمن‌ نسبت‌ به‌ دیگر برادرانش‌ از توانایی‌های‌ علمی‌ بیشتری‌ برخوردار بوده‌ است‌. او پس‌ از سپری‌ کردن‌ دوره تحصیل‌ علم‌، فقیهی‌ توانا گشت‌ و در مدرسه عادلیه‌ درس‌ می‌داد. وی‌ مفتی‌ حلب‌ شد و حلبیان‌ به‌ او اقبالی‌ تمام‌ داشتند. ابوالیمن‌ در 1004ق‌/1596م‌ از راه‌ حج‌ به‌ دمشق‌ رفت‌ و در آن‌جا مرتبه‌ای‌ رفیع‌ یافت‌. حضور او در منصب‌ افتا را دست‌ کم‌ باید تا 1021ق‌/1612م‌، زمانی‌ که‌ بورینی‌ او را دیده‌ بوده‌ است‌، در نظر گرفت‌. او همچنین‌ در حدود سال‌ 1036ق‌/1627م‌ در مدرسه خسروپاشای‌ حلب‌ به‌ تدریس‌ و افتا می‌پرداخته‌ است‌. ابوالیمن‌ در سن‌ 80 سالگی‌ درگذشت‌.

[22] محمدامین‌ محبی‌ دمشقی‌، خلاصه الاثر، ج1، ص156، قاهره‌، 1284ق‌.

[23] طباخ‌، محمد راغب‌، اعلام‌ النبلاء بتاریخ‌ حلب‌ الشهباء، ج6، ص233، به‌ کوشش‌ محمد کمال‌، حلب‌، دارالقلم‌.

[24] بورینی‌، حسن‌، تراجم‌ الاعیان‌، ج1، ص265، به‌ کوشش‌ صلاح‌الدین‌ منجد، دمشق‌، 1959م‌.

[25] ظاهریه‌، خطی‌ (تاریخ‌)، ج2، ص529، ریان‌.

تالیفات

وی‌ دارای‌ تألیفاتی‌ نیز بوده‌ است‌. جنجال‌ برانگیزترین‌ اثری‌ که‌ از او در منابع‌ یاد شده‌، کتاب‌ الدر المنتخب‌ فی‌ تاریخ‌ مملکه حلب‌ است‌ که‌ به‌ ابن‌ شحنه‌ انتساب‌ دارد و به‌ همین‌ شکل‌ نیز در وین‌ توسط فون‌ کرمر (1852م‌) و نیز در دمشق‌ (1909م‌) به‌ چاپ‌ رسیده‌ است‌. برپایه تحقیقاتی‌ که‌ برخی‌ پژوهشگران‌ معاصر همچون‌ محمد کمال‌ و صالحیه‌ انجام‌ داده‌اند، این‌ کتاب‌ از آن‌ِ ابوالیمن‌ بترونی‌ است‌. آنان‌ با اقامه دلیل‌هایی‌، همچون‌ گروه‌ مخالف‌، برای‌ اثبات‌ نظر خود پای‌ می‌فشارند.

[26] صالحیه‌، محمد عیسی‌، المعجم‌ الشامل‌ للتراث‌ العربی‌ المطبوع‌، ج1، ص143، قاهره‌، 1992م‌.

[27] ظاهریه‌، خطی‌ (تاریخ‌)، ج2، ص528 -529، ریان‌.

[28] ابن‌ شحنه‌، ابوالفضل‌ محمد، الدر المنتخب‌، ج1، ص104، به‌ کوشش‌