توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل التعليقة علي اصول الکافي دارای 40 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل التعليقة علي اصول الکافي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل التعليقة علي اصول الکافي :

التعلیقه علی اصول الکافی (کتاب)

---

التعلیقه علی اصول الکافی، یکی از تالیفات مرحوم میرداماد (محمد باقر بن محمد حسینی استرآبادی - م 1041 ق-) است که در زمینه علوم نقلی به رشته تحریر در آمده است. آن گاه که میرداماد درصدد نگاشتن تعلیقه‌ای بر کتاب «کافی» برآمد، دریافت که بررسی اسناد روایات، بر بررسی متون و مضامین آنها مقدم است. به همین مناسبت، تصمیم گرفت ابتدا در مجموعه‌ای موسوم به «الرواشح السماویه»، از علم درایه و احوال روات سخن به میان آورد و سپس به نوشتن تعلیقات خود بر متون روایات «کافی» شریف بپردازد. میرداماد، نام کتاب خود را «التعلیقه علی الکافی» نهاد.

^[1] التعلیقه علی اصول الکافی، میرداماد، مقدمه، ص4.

با بررسی کتاب، متوجه می‌شویم که میرداماد، توفیق یافته تا بر روایات کتاب‌های «العقل والجهل»، «فضل العلم»، «التوحید» و یک روایت از کتاب «الحجه»، تعلیقاتی بنگارد و از بقیه کتاب، بازمانده است.

فهرست مندرجات

1 - ساختار و گزارش محتوا
2 - نمونه‌هایی از تعلیقات میرداماد
2.1 - کتاب العقل و الجهل
2.2 - کتاب فضل العلم
2.3 - کتاب التوحید
2.4 - باب حدوث العالم و اثبات المحدث
2.4.1 - روایت اول
2.4.2 - روایت دوم
2.4.3 - روایت سوم
2.4.4 - روایت چهارم
2.4.5 - روایت پنجم
2.4.6 - روایت ششم
2.4.7 - روایت هفتم
2.5 - کتاب الحجه
3 - نسخه‌شناسی
4 - منابع مقاله
5 - پانویس
6 - منبع

ساختار و گزارش محتوا

مباحثی که میرداماد در تعلیقه خود بدان‌ها پرداخته، عبارت‌اند از:
1. بحث‌های لغوی؛ او در بعضی از موارد، به نقد دیدگاه‌های لغویان پرداخته و تبحر خود را در مباحث لغوی نمایانده است.
2. بحث‌های تفسیری.
3. بیان تصحیفاتی که در الفاظ روایات وارده در اصول کافی صورت پذیرفته است.
4. بحث‌های رجالی.
5. شرح و تفسیر روایات؛ او در این بخش، از مسائل مختلف فقهی، تاریخی، فلسفی، عرفانی و... بهره جسته است.
6. استفاده از روایات سایر کتب روایی؛ میرداماد با استفاده از روایاتی که در سایر کتب حدیثی آمده‌اند، به شرح و توضیح روایات کتاب «کافی» پرداخته است.

نمونه‌هایی از تعلیقات میرداماد

به منظور شناساندن کتاب، به برخی از تعلیقات میرداماد اشاره می‌شود:

کتاب العقل و الجهل

در تفسیر روایت «اقبل فاقبل»، درباره عقل می‌گوید که منظور از آن، امر تکوینی ایجادی است، نه امر تکلیفی تشریعی، سپس ادبار و اقبال را از تزاید و تنقص عقل انسانی (قوه عاقله) می‌داند. او معتقد است که به سبب این ویژگی‌ها، عقل انسانی، محبوب‌ترین خلق در نزد خداوند و مستحق امر و نهی تکلیفی تشریعی شده است.

^[2] التعلیقه علی اصول الکافی، میرداماد، النص، ص18.

کتاب فضل العلم

روایتی در کتاب «الکافی» نقل شده که در آن، پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلّم ، علم را بدین گونه تقسیم‌بندی کرده است:
انما العلم ثلاثه: آیه محکمه، او فریضه عادله، او سنه قائمه و ما خلاهن فهو فضل.
میرداماد معتقد است که منظور از آیه محکمه، علم نظری است که شامل شناخت مبدا و معاد و رسالت می‌شود و از آن به فقه اکبر یاد شده است (نکته جالب توجه آن که او با وجود فقیه بودن، مباحث اعتقادی را فقه اکبر می‌خواند). فریضه عادله، همان فقه اصغر است که به مباحث احکام حلال و حرام می‌پردازد و سنت قائمه، علم تهذیب اخلاق و تکمیل آداب در سفر به سوی خداوند و طی مسیر در فنای فی الله است.
او مدعی است که برهان صدیقین را می‌توان از آیات و روایات متعددی به دست آورد؛ از جمله آن روایات، روایت یازدهم از باب «نوادر» است که در آن، چنین آمده است: وجدت علم الناس کله فی اربع: اولها ان تعرف ربک.
آن گاه می‌افزاید:
پس حق علم، آن است که با نگاه به «وجود بما هو وجود»، خدا و سپس مراحل پایین تر را بشناسی، چنان که مسلک برهان لمی و روش صدیقین، است. صدیقین آنان‌اند که با حق بر خلق استشهاد می‌کنند، نه با خلق بر حق، و سر گفتار خدا را می‌فهمند: «او لم یکف بربک انه علی کل شی ء شهید».
میرداماد، معتقد است که سند روایت معروف به مقبوله عمر بن حنظله در عین حال که ایراداتی دارد، صحیح است و اظهار می‌دارد که برخی از اصحاب، محمد بن عیسی و داوود بن حصین را -که در سند حدیث هستند- ضعیف به شمار آورده‌اند؛ ولی هر دوی ایشان ثقه هستند. او اظهار می‌کند که محمد بن عیسی، عبیدی نیست؛ بلکه اشعری قمی است. او در مورد خود عمر بن حنظله هم اعتقاد به توثیق دارد.

^[3] التعلیقه علی اصول الکافی، میرداماد، النص، ص60.

کتاب التوحید

میرداماد در ابتدای تعلیقه بر این بخش، عنوان می‌کند که کتاب التوحید، قلب علم حدیث است و روح کتاب «الکافی»، سپس بیان می‌کند که علما اصرار دارند که احادیثی که اسنادی ضعیف دارند، در این کتاب (باب توحید) ذکر نشوند و در صورت ذکر، حتما به ضعیف بودن سند آنها اشاره شود. این روش، متفاوت با شیوه ایشان در سایر ابواب است. آنان در ابواب دیگر، تساهل روا می‌دارند و چنین دقتی را (خصوصا در مندوبات احکام، مکروهات، قصص و فضایل اعمال) به کار نمی‌بندند. همچنین از نقل روایات جعلی امتناع کرده، به درج این گونه روایات، حتی با تصریح بر موضوع بودنشان راضی نمی‌شوند.
میرداماد، در پایان، از تمام کسانی که از او اجازه روایت دارند، به اصرار می‌خواهد که آنچه را دانشمندان گذشته مورد تاکید قرار داده‌اند، فروگذار نکنند.

^[4] التعلیقه علی اصول الکافی، میرداماد، النص، ص164.

باب حدوث العالم و اثبات المحدث

روایت اول

میرداماد با توجه به روایات این باب، توضیح بیشتری نسبت به روایات دارد. در پایان روایت اول، بحثی راجع به هشام مطرح کرده و برخی از روایاتی را که در شان اوست، نقل می‌کند. هشام از شاگردان ابو شاکر زندیق است و این شاگردی، عقاید هشام را در هاله‌ای از ابهام فروبرده است. میرداماد به این ایراد، این گونه جواب می‌دهد: الحکمه ضاله المؤمن تؤخذ حیث و جدت.
نقد دیدگاه مرحوم کلینی در مباحث اراده، از دیگر مطالبی است که در این بخش آمده است. بحثی در باب شرور، پایان بخش مباحث مربوط به اراده است.
در باب «معانی الاسماء واشتقاقها»، روایتی بدین صورت آمده است:
عن ابی عبدالله علیه‌السّلام قال: قال رجل عنده: «الله اکبر»، فقال: «الله اکبر من‌ ای شیء؟»، فقال: «من کل شی ء»، فقال ابوعبدالله علیه