توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احمد بن محمد نخعي دارای 32 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل احمد بن محمد نخعي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل احمد بن محمد نخعي :

ابن‌رمیح ابوسعید پاورپوینت کامل احمد بن محمد نخعي نسوی

---

اِبْن رُمَیح، ابوسعید احمد بن محمد (د 357ق /968م)، محدث، حافظ و فقیه نخعی نَسَوی می‌باشد.

فهرست مندرجات

1 - تشابه اسمی
2 - تولد
3 - استماع حدیث
4 - شیوخ
5 - اقامت
6 - وفات
7 - تضعیف و توثیق
8 - شاگردان
9 - آثار
10 - فهرست‌منابع
11 - پانویس
12 - منبع

تشابه اسمی

ابن حجر

^[1] ابن حجر عسقلانی احمد، لسان المیزان، ج1، ص261، حیدرآباد دکن، 1329- 1331ق.

او را ابن ربیح خوانده است، اما ابن نقطه

^[2] ابن نقطه محمد، الاستدراک، ج1، ص408، نسخه عکسی موجود در مرکز.

بر آن است که ابن ربیح محدث دیگری بوده است.

تولد

ابن رمیح اهل نسا (شهری در خراسان ) بود، در شَرمَقان از نواحی نسا

^[3] یاقوت حموی، معجم البلدان، ج3، ص338.

^[4] یاقوت حموی، معجم البلدان، ج3، ص338.

زاده شد و در مرو پرورش یافت.

^[5] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج5، ص6، قاهره، 1349ق /1930م.

استماع حدیث

در نیشابور، مرو، ماوراء النهر ، بلخ، هرات، ری، بغداد، اهواز، بصره، کوفه، مکه ، شام و جزیره (شمال عراق کنونی) به استماع حدیث پرداخت

^[6] ابن عساکر علی، تاریخ مدینه دمشق، ج5، ص346، به کوشش عبدالغنی الدقر و مطاع الطرابیشی، دمشق، 1405ق/ 1984م.

و شاید به سبب کثرت سفرها بود که برخی او را جوّال (پرسفر) خوانده اند.

^[7] سهمی حمزه بن یوسف، تاریخ جرجان، ج1، ص100، به کوشش محمد عبدالمعید خان، حیدرآباد دکن، 1387ق /1967م.

^[8] ذهبی محمد، سیر اعلام النبلاء، ج16، ص169، به کوشش شعیب الارنؤوط و اکرم البوشی، بیروت، 1404ق /1984م.

شیوخ

شیوخ وی عبارتند از:
محمد بن ابی حارثه، احمد بن ابراهیم ابن هشام غسّانی، عبدالله بن محمد بن سلم، محمد بن حسن بن قتیبه، ابوبکر بن زَبّان، علاّن صیقل، عبدالله بن محمد بن شیرویه، ابوبکر بن خزیمه، عبدالله بن محمود مروزی، عمر بن محمد بن بُجَیْر سمرقندی و محمد بن عقیل بن ازهر و دیگران

^[9] ابن عساکر علی، تاریخ مدینه دمشق، ج5، ص346، به کوشش عبدالغنی الدقر و مطاع الطرابیشی، دمشق، 1405ق/ 1984م.

و نیز از ابوخلیفه جمحی (د 305ق /917م) و طبقه او روایت کرده است.

^[10] ابن شاکر کتبی محمد، عیون التواریخ، ج11، ص189، نسخه عکسی موجود در مرکز.

اقامت

او مدتی در جُرجان مقیم شد و در آن شهر حدیث گفت.

^[11] سهمی حمزه بن یوسف، تاریخ جرجان، ج1، ص100، به کوشش محمد عبدالمعید خان، حیدرآباد دکن، 1387ق /1967م.

ابن رُمیح بارها به بغداد سفر کرد و روزگاری دراز در صعده یمن اقامت داشت و او را به سبب اقامت نزد سادات صعده ، زیدی گفته اند.

^[12] ابن عساکر علی، تاریخ مدینه دمشق، ج5، ص346، به کوشش عبدالغنی الدقر و مطاع الطرابیشی، دمشق، 1405ق/ 1984م.

وی در حدود 350ق /961م به بغداد و از آن‌جا به نیشابور رفت و 3 سال در آن دیار مقیم بود.

^[13] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج5، ص7، قاهره، 1349ق /1930م.

حاکم ابوعبدالله برای او جلسه املاء ترتیب داد و خود صحیح بخاری را نزد او خواند.

^[14] ذهبی محمد، تذکره الحفاظ، ج3، ص930، حیدرآباد دکن، 1333-1334ق.

^[15] ذهبی محمد، سیر اعلام النبلاء، ج16، ص169، به کوشش شعیب الارنؤوط و اکرم البوشی، بیروت، 1404ق /1984م.

ابن رمیح از نیشابور دوباره به عراق رفت و در آن‌جا مردم پذیرای او شدند. آنگاه حاکم صعده او را نزد خویش فرا خواند.

وفات

ابن رمیح هنگامی که به سفر حج رفته بود، در جحفه درگذشت و همان‌جا به خاک سپرده شد.

^[16] ابن عساکر علی، تاریخ مدینه دمشق، ج5، ص347، به کوشش عبدالغنی الدقر و مطاع الطرابیشی، دمشق، 1405ق/ 1984م.

^[17] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج5، ص7، قاهره، 1349ق /1930م.

تضعیف و توثیق

سهمی و خطیب بغدادی هر دو به نقل از ابوزرعه

^[18] سهمی حمزه بن یوسف، تاریخ جرجان، ج1، ص100، به کوشش محمد عبدالمعید خان، حیدرآباد دکن، 1387ق /1967م.

^[19] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج5، ص7، قاهره، 1349ق /1930م.

و نیز ابونعیم به ضعف و حتی کذب او اشاره کرده اند، اما خطیب

^[20] خطیب بغدادی احمد، تاریخ بغداد، ج5، ص8، قاهره، 1349ق /1930م.

خود با این عقیده مخالفت ورزیده، همچون ذهبی ،

^[21] ذهبی محمد، العبر، ج2، ص100، به کوشش ابوهاجر محمد سعید بن بسیونی زغلول، بیروت، 1405ق/ 1985م.

او را ثقه و ثبت (معتمد و امین) دانسته است.
ابن حجر

^[22] ابن حجر عسقلانی احمد، لسان المیزان، ج1، ص261، حیدرآباد دکن، 1329- 1331ق.

علت تضعیف ابن رمیح را گرایش به مذهب زیدی و تظاهر به آن گفته است.

شاگردان

از ابن رمیح، ابوالحسن دارقطنی، ابوحفص بن شاهین، علی بن مفضل بن طاهر بلخی، حاکم ابوعبدالله، ابوعبدالرحمان سلمی، ابوالحسن محمد بن رزقویه، ابوعلی بن دوماالنّعالی، ابوالقاسم عبدالرحمان سراج نیشابوری و اسحاق بن اسماعیل رملی روایت کرده اند.

^[23] ابن عساکر علی، تاریخ مدینه دمشق، ج5، ص346، به کوشش عبدالغنی الدقر و مطاع الطرابیشی، دمشق، 1405ق/ 1984م.