توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل احمد بن علي سيرافي دارای 43 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل احمد بن علي سيرافي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل احمد بن علي سيرافي :

ابن‌نوح ابوالعباس پاورپوینت کامل احمد بن علي سيرافي

---

اِبْن نوحِ سیرافی، ابوالعباس احمد بن علی بن محمد بن احمد ابن عباس بن نوح، محدث، رجال‌شناس و فقیه امامی در سده‌های 4 و 5ق/ 10 و 11م است.

فهرست مندرجات

1 - اقامت در بصره
2 - سفر به مصر
3 - مشایخ علوم مختلف
4 - شاگردان
5 - آثار
6 - دیگر آثار
7 - فهرست منابع
8 - پانویس
9 - منبع

اقامت در بصره

علت انتساب وی به سیراف (از شهرهای فارس) همچون دیگر جزئیات زندگی وی روشن نیست، ولی در منابع تصریح شده که در بصره اقامت داشته است.

^[1] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص86، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[2] محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ج1، ص37، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، کتابخان مرتضویه.

به هر حال با بررسی اسانید روایات او می‌توان به اطلاعاتی کلی در خصوص زندگی او دست یافت. اگر در مورد روایت مستقیم ابن نوح از محمد بن بحر رُهنی سجستانی (د پیش از 330ق) به سبب فاصل زمانی طولانی (نزدیک به 80 سال) میان مرگ آن دو

^[3] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص384، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[4] احمد بن علی ابن حجر، لسان المیزان، ج5، ص89، حیدرآباد دکن، 1331ق.

و نیز در مورد استماع وی از احمد بن حمدان قزوینی در 342ق به جهت احتمال افتادگی واسطه،

^[5] محمد بن حسن طوسی، رجال، ج1، ص449، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، 1380ق/ 1961م.

^[6] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص373، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

تردید روا داریم، باز استماع او از ابوعبدالله محمد بن احمد صفوانی در 352ق در بصره و مکاتبه با حسین بن علی بزوفری در‌ همان سال

^[7] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص59، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

می‌تواند در تخمین دور زندگی وی به کار آید.

سفر به مصر

ابن نوح بر اساس سندی در الغیب طوسی

^[8] محمد بن حسن طوسی، الغیبه، ج1، ص240، نجف، 1385ق.

برای تحصیل و استماع حدیث سفری به مصر داشته است.

مشایخ علوم مختلف

همچنین از برخی محدثان مقیم بغداد، مانند ابوغالب زراری، ابن قولوی قمی و ابن داوود قمی که هر سه در 368ق درگذشته‌اند، ظاهراً به‌ طور مستقیم روایت کرده است.

^[9] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص302، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[10] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص344، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[11] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص385، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

نجاشی که احتمالاً وی را در بصره ملاقات کرده است، ضمن توثیق و تأکید بر اتقان وی در روایت، او را فقیهی بصیر به حدیث خوانده و از وی به «استاذنا» و «شیخنا» تعبیر کرده و چنان‌که از عبارتش بر می‌آید از او بهر علمی بسیار برده است.

^[12] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص86، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

همو در مواردی دیگر.

^[13] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص82، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[14] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص373، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

به ذکر نظرات رجالی ابن نوح پرداخته و او را مورد اعتماد دانسته است. طوسی نیز با این‌که تصریح می‌کند که ابن نوح را از نزدیک ندیده بوده، نقل کرده که وی در مسائل کلامی دارای نقطه‌نظرهایی خاص همچون قول به رؤیت خداوند بوده است؛ با این حال همو ابن نوح را در حدیث «واسع الروایه» خوانده و توثیق کرده است.

^[15] محمد بن حسن طوسی، رجال، ج1، ص456، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، 1380ق/ 1961م.

^[16] محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ج1، ص37، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، کتابخان مرتضویه.

از مشایخ ابن نوح باید محمد بن علی بن بابویه قمی، حسن بن حمزه طبری، احمد بن محمد بن یحیی عطار، ابوالحسن علی بن بلال مهلبی، محمد بن علی بن فضل بن تمام، احمد بن ابراهیم بن ابی‌رافع، احمد بن جعفر بن سفیان بزوفری، حسین بن علی بن بابویه قمی و نیایش محمد بن احمد بن عباس را نیز نام برد.

^[17] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص59-60، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[18] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص112، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[19] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص131، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[20] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص283، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[21] محمد بن حسن طوسی، رجال، ج1، ص508، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، 1380ق/ 1961م.

^[22] محمد بن حسن طوسی، الغیبه، ج1، ص226، نجف، 1385ق.

شاگردان

از میان شاگردان و روایت‌کنندگان وی به غیر از نجاشی می‌توان از حسین بن ابراهیم قمی یاد کرد که طوسی به واسط او از ابن نوح روایت می‌کند.

^[23] محمد بن حسن طوسی، الغیبه، ج1، ص178، نجف، 1385ق.

تاریخ درگذشت وی دانسته نست، ولی به نظر می‌آید که در 408ق، سال ورود طوسی به بغداد، هنور در قید حیات بوده و تألیف الفهرست طوسی چندان فاصله‌ای از وفات او نداشته است.

^[24] محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ج1، ص37، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، کتابخان مرتضویه.

آثار

ابن نوح آثار بسیاری داشته که اخبار الوکلاء الاربعه یا اخبار الابواب معروف‌ترین آنهاست. این کتاب مورد استفاد بسیار طوسی در الغیبه واقع شده و یکی از معدود منابعی است که اطلاعات با ارزشی دربار دور غیبت صغری و نواب چهارگانه و نیز در مورد کسانی که خود را باب امام غایب (علیه‌السلام) می‌دانستند، به دست می‌دهد.

^[25] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص87، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[26] محمد بن حسن طوسی، الغیبه، ج1، ص178، نجف، 1385ق.

^[27] علی بن موسی ابن طاووس، جمال الاسبوع، ج1، ص521-522، تهران، 1330ق.

ابن نوح در این کتاب بیش از هرچیز روایات ابن برنیّه هبهالله بن احمد کاتب را که از شیوخ وی بوده، اساس کار خود قرار داده است.

^[28] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص440، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[29] محمد بن حسن طوسی، الغیبه، ج1، ص226، نجف، 1385ق.

دیگر آثار

از دیگر آثار اوست: التعقیب و التعفیر ؛ القاضی بین الحدیثین المختلفین ؛ المصابیح ، در ذکر روایت‌کنندگان هر یک از ائمه (علیهم‌السلام) و نیز کتابی در تکمیل تألیف ابن عقده در خصوص اصحاب امام صادق (علیه‌السلام) که ظاهراً مفصل بوده و مورد استفاد نجاشی قرار گرفته است.

^[30] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص86-87، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[31] احمد بن علی نجاشی، رجال، ج1، ص137، به کوشش موسی شبیری زنجانی، قم، 1407ق.

^[32] محمد بن حسن طوسی، الفهرست، ج1، ص37، به کوشش محمدصادق بحرالعلوم، نجف، کتابخان مرتضویه.

شایان ذکر است که ابن نوح ضمن وصیتی اجاز مورد استفاد نجاشی در جای جای رجال