توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابن‌بشران ابوغالب واسطي دارای 60 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل ابن‌بشران ابوغالب واسطي،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابن‌بشران ابوغالب واسطي :

ابن‌بشران ابوغالب محمد بن احمد واسطی

---

اِبْن بُشْران، یا بَشران، یا بشیران، ابوغالب محمد بن احمد بن سهل واسطی معروف به ابن بشران و ابن خاله (380-462ق /990-1070م)، ادیب، شاعر و محدث می باشد.

فهرست مندرجات

1 - نسب شناسی
2 - ولادت
3 - تحصیلات
4 - مشایخ روایی
5 - فعالیت های علمی
6 - راویان
7 - آثار
7.1 - مجموعه اشعار
8 - فهرست‌منابع
9 - پانویس
10 - منبع

نسب شناسی

باخرزی اشعار و شرح احوال او را یک بار ذیل «ابوغالب محمد بن احمد بن سهل الواسطی» آورده

^[1] باخرزی ابوالحسن، دمیه القصر، ج1، ص303، به کوشش سامی مکی العانی، بغداد، 1391ق/ 1971م.

و بار دیگر ذیل «ابوغالب بن بشران الواسطی»

^[2] باخرزی ابوالحسن، دمیه القصر، ج1، ص323، به کوشش سامی مکی العانی، بغداد، 1391ق/ 1971م.

و ظاهراً آن دو را دو شخصیت جداگانه پنداشته است، اما مآخذ دیگر هر دو نام را برای یک تن ذکر کرده‌اند و آن اشعار را نیز به «ابن بشران» یا «ابن خاله» نسبت داده اند.
وی شهرت «ابن بشران» را بر خویش نمی‌پسندیده است. علت این اکراه را از او پرسیدند و او در جواب گفت:
«بشران جد مادری من و پسر عم آن ابن بشران محدثی است که در بغداد می‌زیسته است.»

^[3] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص221.

ابن بشران به «ابن خاله» نیز مشهور بوده و گویا میان این شهرت و نسبت او به خالویش رابطه ای وجود داشته باشد.

^[4] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص20-21، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

ولادت

زادگاه وی، روستای نهرسایس ، نزدیک واسط در عراق بود.

^[5] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص20-21، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

ابن جوزی

^[6] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص259، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

سال ولادت او را 330ق /942م و ابن حجر ،

^[7] ابن حجر احمد، لسان المیزان، ج5، ص43، حیدرآباد دکن، 1329- 1331ق.

385ق /995م ذکر کرده است، ولی به گفته خود «ابن بشران» تاریخ ولادتش 380ق /990م بوده است.

^[8] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص221.

^[9] قفطی علی، انباه الرواه، ج3، ص44، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، 1374ق /1955م.

تحصیلات

ابن بشران برای حضور در درس بزرگان علم و ادب به واسط آمد و از استادانی چون «ابن جلاب» و «ابن دینار کاتب»، شاگرد ابوعلی فارسی ، سود جست و در درس «ابواسحاق رفاعی»، شاگرد سیرافی شرکت کرد و به گفته خود، نزد وی «هزار دیوان شعر» قرائت کرد و کتاب سیبویه را نزد ابن کردان خواند.

^[10] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص21، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

^[11] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص221.

^[12] ذهبی محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج18، ص236، به کوشش شعیب الارنووط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، 1405ق/ 1984م.

مشایخ روایی

کسانی که وی از آنان روایت حدیث کرده است عبارتند از:
احمد بن عبید بن بیری، ابوالفضل تمیمی،

^[13] ذهبی محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج18، ص235، به کوشش شعیب الارنووط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، 1405ق/ 1984م.

^[14] ابن عماد عبدالحی، شذرات الذهب، ج3، ص310، قاهره، 1350ق /1931م.

ابوالحسین علی بن محمد بن عبدالرحیم، ابوالقاسم علی بن طلحه، ابوعبدالله حسین بن حسن علوی،

^[15] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص259، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

علی بن حسن جاذری و احمد بن محمد بن مردویه و دیگران.

^[16] ابن نقطه محمد، الاستدراک، ج1، ص294، نسخه عکسی موجود در کتابخانه مرکز.

^[17] ابن قاضی شهبه ابوبکر، طبقات النحاه و اللغویین، ج1، ص42، به کوشش محسن عیاض، نجف، 1973-1974م.

فعالیت های علمی

ابن بشران چندان در نحو ، لغت ، ادب و حدیث تبحر داشت که از گوشه و کنار، طالبان علم و دانش برای استفاده از محضرش به واسط سفر می‌کردند. وی روایت و درایت را در خود جمع کرده و دارای اخلاقی نیکو و بیانی شیوا بود. در ترویج و اشاعه ادب و دیوان های شعر سهم به سزایی داشت.

^[18] قفطی علی، المحمدون من الشعراء، ج1، ص91، به کوشش محمد عبدالستارخان، حیدرآباد دکن، 1385ق /1966م.

^[19] ذهبی محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج18، ص236، به کوشش شعیب الارنووط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، 1405ق/ 1984م.

او در زمره کسانی بود که در نزد قاضیان واسط برای شهادت در محکمه از عدالت و وثوق لازم برخوردار بودند،

^[20] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص22، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

^[21] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص44، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

ولی از آن‌جا که به آیین معتزلیان گرایش داشت، در انزوا می‌زیست. دشمنانش از این نکته سوء استفاده کرده نفرت عموم را علیه وی برانگیخته بودند.

^[22] فروخ عمر، تاریخ الادب العربی، ج1، ص161، بیروت، دارالعلم للملایین.

از این رو تنها بعضی از طالبان علم به خانه او رفت و آمد می‌کردند.
این مطلب را از ماجرای آخر عمر او که تمام کتاب هایش از طرف قاضی شهر به بهانه حفظ و حراست ضبط شد، و نیز از ابیاتی که بعد از شنیدن این خبر سرود، می توان به خوبی درک کرد،

^[23] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص215.

لذا ابن بشران نتوانست شاگردان بسیار تربیت کند.

^[24] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص21، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

^[25] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص22، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

راویان

کسانی که از وی روایت کرده‌اند عبارتند از:
ابوالمجد بن جهور، ابوالفضل بن جهور،

^[26] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص44، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

^[27] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص56، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

ابو عبدالله محمد بن ابی نصر حمیدی، علی بن محمد بن جلابی، ابوعبدالله بن بنا، ابوالقاسم بن سمرقندی، ابوالفرج محمد بن عبیدالله قاضی بصره،

^[28] ذهبی محمد بن احمد، سیر اعلام النبلاء، ج18، ص235-236، به کوشش شعیب الارنووط و محمد نعیم عرقسوسی، بیروت، 1405ق/ 1984م.

ابونصر بن ماکولا

^[29] ابن قاضی شهبه ابوبکر، طبقات النحاه و اللغویین، ج1، ص42، به کوشش محسن عیاض، نجف، 1973-1974م.

و دیگران که آخرین آنان فضل الله بن محمد عراقی است.

^[30] قفطی علی، انباه الرواه، ج3، ص45، به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم، قاهره، 1374ق /1955م.

آثار

احتمال می‌رود که ابن بشران کتابی در شعر داشته که شامل اشعار استادش «ابواسحاق رفاعی» هم بوده است

^[31] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص84، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

.
زرکلی

^[32] زرکلی خیرالدین، الاعلام، ج5، ص314، بیروت، 1986م.

و کحاله

^[33] کحاله عمررضا، معجم المؤلفین، ج1، ص267، بیروت، 1957م.

به اشتباه وی را صاحب چندین کتاب می‌دانند که از آن جمله دیوانی در اشعار عرب است. این اشتباه از آن‌جا ناشی شده که در لسان المیزان «اَلْف دیوان» به «اَلَف دیواناً» تبدیل شده است.

^[34] ابن حجر احمد، لسان المیزان، ج5، ص43، حیدرآباد دکن، 1329- 1331ق.

^[35] سلفی حمد، سؤالات الحافظ السلفی، ج1، ص21، به کوشش مطاع طرابیشی، دمشق، 1396ق /1976م.

زرکلی به نقل از یاقوت می‌افزاید که کتاب های وی در اثر گذشت زمان از بین رفته است، اما مقصود یاقوت

^[36] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص223.

^[37] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص224.

ظاهراً کتاب های کتابخانه او بوده است که قبل از مرگ آن‌ها را وقف مدفن ابوبکر کرد.
زرکلی

^[38] زرکلی خیرالدین، الاعلام، ج5، ص314، بیروت، 1986م.

کتاب فضائل بیت المقدس را هم به او نسبت می‌دهد، حال آن‌که این کتاب تألیف «ابوبکر محمد بن احمد بن محمد واسطی مقدسی» (د 410ق/ 1019م) است.

^[39] دارالکتب المصریه، فهرس الکتب العربیه التی وردت للدار 1930-1937، ج8، ص196، قاهره، 1361ق /1942م.

مجموعه اشعار

از مجموعه اشعار وی، که معانی عاطفی و زاهدانه در آن‌ها غلبه دارد، 107 بیت به شرح زیر در منابع موجود است:
8 بیت با قافیه «ب»

^[40] باخرزی ابوالحسن، دمیه القصر، ج1، ص305 چهار بیت در باخرزی، به کوشش سامی مکی العانی، بغداد، 1391ق/ 1971م.

^[41] قفطی علی، المحمدون من الشعراء، ج1، ص91 چهار بیت در قفطی، به کوشش محمد عبدالستارخان، حیدرآباد دکن، 1385ق /1966م.

3 بیت با قافیه «ت»

^[42] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص259، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

3 بیت با قافیه «ح»

^[43] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص222.

12 بیت با قافیه «ح» و «ح»

^[44] باخرزی ابوالحسن، دمیه القصر، ج1، ص304 هشت بیت در باخرزی، به کوشش سامی مکی العانی، بغداد، 1391ق/ 1971م.

^[45] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص217 چهار بیت در یاقوت.

8 بیت با قافیه «دا» و «دِ»

^[46] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص219.

^[47] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص223.

23 بیت با قافیه «رِ» و «رُ»

^[48] باخرزی ابوالحسن، دمیه القصر، ج1، ص305 هفت بیت در باخرزی، به کوشش سامی مکی العانی، بغداد، 1391ق/ 1971م.

^[49] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص259 یازده بیت در ابن جوزی، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

^[50] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص260، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

^[51] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص218 پنج بیت در یاقوت.

^[52] یاقوت، معجم الادباء، ج17، ص219 پنج بیت در یاقوت.

3 بیت با قافیه «س»

^[53] ابن جوزی عبدالرحمان، المنتظم، ج8، ص259، حیدرآباد دکن، 1359ق /1940م.

^[54]