توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ابن مسعود (جايگاه تفسيري) دارای 54 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل ابن مسعود (جايگاه تفسيري)،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ابن مسعود (جايگاه تفسيري) :

پاورپوینت کامل ابن مسعود (جايگاه تفسيري)

---

عبداللّه بن مسعود شاگرد پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) و بخصوص امیرالمومنین علی (علیه‌السلام) بوده است.
وی تفسیری به شیوه روائی دارد و اکثر مفسران شیعه و سنی آن را طی تفسیرهای خود هنگام تفسیر آیات قرآن کریم نقل نموده‌اند از جمله فرات کوفی در تفسیر خویش. و نیز پس از ابن عباس اکثر روایات در تفسیر قرآن کریم از ابن مسعود است.
اشـهر شاگردان و روات تفسیر از ابن مسعود مسروق بن الاجدع همدانی و اسود بن یزید و علقمه بن قیس نخعی می‌باشند.

فهرست مندرجات

1 - مقدمه
2 - اهتمام بر یادگیری معانی قرآن عبدالله
3 - اقوال علمای عامه و خاصه در مورد ابن مسعود
3.1 - قول خلیلی
3.2 - قول سیوطی
3.3 - قول سیدمرتضی
3.4 - قول ابن طاووس
4 - شاگرد امام علی
5 - ناقلین حدیث غدیر
6 - نکوهنده غاصبین خلافت
7 - کوفیان و محبت به امام علی
8 - کوفه هجرت‌گاه اهل علم
9 - قول ابن سعد درباره کوفیان
10 - مهم‌ترین سفارش پیامبر
11 - پانویس
12 - منبع

مقدمه

عبداللّه بن مسعود از نخستین ایمان آورندگان و اولین کسی است که پس از پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) آشکارا و با صدایی بلند در مکه، تلاوت قرآن می‌نمود و آن را به گوش قریش می‌رسانید و در این راه آزار و شکنجه‌های فراوان دید.
پیامبر او را به خود جذب نموده بود به‌طوری که در اکثر کارها به پیامبر خدمت می‌کرد. وی آب وضو و مسواک و کفش‌های پیامبر را نگه می‌داشت و هر گاه بلند می‌شد کفش‌های پیامبر را به وی می‌پوشانید و هر گاه می‌نشست آنها را از پای پیامبر در آورده، با خود برمی‌داشت.
به هنگام راه رفتن، پیشاپیش حضرت راه می‌افتاد. به هنگام حمام گرفتن پیامبر را می‌پوشانید. هر گاه می‌خوابید بیدارش می‌کرد و بدون هیچ مانعی وارد خانه پیامبر می‌شد؛ به گونه‌ای که گمان می‌رفت وی از اهل بیت پیامبر است.
او در هر دو هجرت (به حبشه و به مدینه) شرکت جست، به هر دو قبله (مسجد الاقصی و کعبه) نماز خوانده و در تمام جنگ‌ها همراه پیامبر حضور داشته است. از همه مردم بر حفظ قرآن بیشتر مواظبت می‌نمود و پیامبر خوش می‌داشت که قرآن را از زبان وی و با تلاوت او بشنود.
پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) می‌فرمود: «هر کس بخواهد از تلاوت قرآن -تر و تازه همان‌طور که نازل شده- لذت برد، قرآن را به قرائت ابن‌ ام عبد (ابن مسعود) تلاوت کند».

اهتمام بر یادگیری معانی قرآن عبدالله

ابن مسعود بر فراگیری دانش خصوصا معانی قرآن، بسیار همت می‌گماشت. او می‌گوید: «هر کدام از ما اصحاب که ده آیه از قرآن را می‌آموختیم، از آن نمی‌گذشتیم مگر اینکه مفاهیم آنها و نحوه عمل کردن بدان مفاهیم را نیز بیاموزیم».
و به همین دلیل می‌گوید: «سوگند به پروردگاری که جز او خدایی نیست! آیه‌ای از قرآن نیست مگر اینکه می‌دانم درباره چه کسی و در چه مکانی نازل گردیده است». وی همچنین علاقه زیادی به گسترش دانش در میان مردم داشت.
مسروق بن اجدع می‌گوید: «عبداللّه بن مسعود سوره‌ای بر ما تلاوت می‌نمود و سپس درباره آن به سخن گفتن می‌پرداخت و در تمامی طول روز برایمان تفسیر می‌کرد».

اقوال علمای عامه و خاصه در مورد ابن مسعود

همه اصحاب پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) به فضل و دانش او نسبت به کتاب و سنت اذعان دارند.

^[1] ابونعیم اصفهانی، احمد بن عبدالله، حلیه الاولیاء، ج1، ص139- 124.

^[2] ابن اثیر جزری، علی بن محمد، اسد الغابه، ج3، ص260- 256.

^[3] ابن عبدالبر، یوسف‌ بن‌ عبدالله، الاستیعاب، ج3، ص 990، چاپ شده در حاشیه الاصابه.

^[4] ابن حجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابه، ج4، ص200.

لذا در جهان تفسیر جایگاهی برجسته دارد، آوازه‌اش به همه رسیده، از او در تفسیر، مطالب فراوان بر جای مانده است و سندهای منتهی به وی متقن و خلل‌ناپذیر است.

قول خلیلی

خلیلی در کتاب «ارشاد» می‌گوید: «اسماعیل سدّی تفسیری دارد که آن را از ابن عباس و ابن مسعود نقل کرده است و همه پیشگامان تفسیر همچون ثوری و شعبه و... در تفسیر از سدّی روایت نموده‌اند -وی اضافه می‌کند- تفسیر سدّی، بهترین تفاسیر است».

قول سیوطی

سیوطی در ادامه سخن صاحب «ارشاد» می‌افزاید: «تفسیر سدّی که بدان اشاره رفت، یکی از منابع اصلی ابن جریر طبری در تفسیر است. وی در تفسیر خود از طریق سدّی از ابو مالک و از طریق ابوصالح از ابن عباس و از طریق مرّه از ابن مسعود و عده‌ای دیگر از صحابه، احادیث فراوانی در تفسیر نقل می‌نماید. -وی می‌گوید:- حاکم نیشابوری در المستدرک خود از سدّی احادیث زیادی نقل کرده و آنها را صحیح شمرده است، ولی آنها را فقط از طریق مرّه از ابن مسعود و عده کمی از صحابه نقل نموده و از طریق دیگر -طریق ابو صالح از ابن عباس- مطلبی نقل ننموده است».

^[5] سیوطی، جلال‌الدین، الاتقان، ج4، ص238.

قول سیدمرتضی

سیدمرتضی علم الهدی درباره وی می‌گوید: «در پاکی و فضل و ایمان ابن مسعود اختلافی میان مسلمانان نیست و پیامبر او را ستوده است. وی در حالتی پسندیده و با ایمانی ثابت از دنیا رفت».

^[6] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج6، ص600، به نقل از شافی.

^[7] علم‌الهدی، سیدمرتضی، شافی، ج4، ص283.

در آینده از ابی الصلاح حلبی نقل خواهیم کرد که او و ابیّ بن کعب را از دوست داران برجسته اهل بیت ‌(علیهم‌السّلام) می‌شمارد.

^[8] حلبی، تقی‌الدین بن نجم‌الدین، تقریب المعارف، ص234.

قول ابن طاووس

ابن طاووس (متوفای 664) از کتاب ابوعبداللّه محمد بن علی سرّاج در تاویل آیه «وَ اتَّقُوا فِتْنَهً لا تُصِیبَنَّ الَّذِینَ ظَلَمُوا مِنْکُمْ خَاصَّهً».

^[9] انفال/سوره8، آیه25.

«از فتنه‌ای که تنها به ستمکاران شما نمی‌رسد بپرهیزید.»
از ابن مسعود نقل می‌کند که گفت: پیامبر فرمود: «ای ابن مسعود! بر من آیه «وَ اتَّقُوا فِتْنَهً...» نازل شده است و من آن را نزد تو به ودیعت می‌سپارم، به آنچه می‌گویم نیک گوش فرا ده و پس از من برای مردم بازگو کن؛ هر کس نسبت به علی در جانشینی من ظلم روا دارد گویا نبوت من و پیامبران پیش از مرا انکار کرده است».
راوی از وی پرسید: ‌ای ابو عبد الرحمان، آیا این حدیث را از پیامبر شنیده‌ای؟ گفت: آری؛ گفت: پس چگونه ولایت ستمکاران بر علی را پذیرفتی؟ گفت: ناچار کیفر عمل خویش را نیز دیدم. آری، جندب و عمار و سلمان از امام خود اجازه می‌گرفتند، ولی من اجازه نگرفتم؛ لذا استغفار نموده از کار خود توبه می‌نمایم.

^[10] حسنی، سید بن طاووس، الطرائف فی معرفه مذاهب الطوائف، ص36، شماره 25.

^[11] تستری، محمدتقی، قاموس الرجال، ج6، ص607.

شاگرد امام علی

ابن مسعود بعد از پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) تنها نزد علی (علیه‌السّلام) دانش‌ اندوخت و از کس دیگری نکته‌ای نیاموخت. در صفحات پیش، حدیث علقمه را در این باب ذکر کردیم.

^[12] حلی، سیدعلی بن طاووس، سعد السعود، ص285.

^[13] مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج89، ص105.

ناقلین حدیث غدیر

خوارزمی و شمس‌الدین جزری در «اسنی المطالب» وی را از جمله صحابه‌ای می‌دانند که حدیث غدیر را نقل نموده‌اند.

^[14] امینی، عبدالحسین، الغدیر، ج1، ص53، شماره 79.

جلال‌الدین سیوطی شان نزول آیه تبلیغ

^[15] مائده/سوره5، آیه67.

را که درباره علی (علیه‌السّلام) در روز غدیر است از او نقل نموده است.
وی می‌گوید: «ابن مردویه از ابن مسعود نقل نموده: ما در زمان پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) این آیه را بدین شکل تلاوت می‌نمودیم: «یا اَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ -انّ علیّا مولی المؤمنین- وَ اِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاسِ».

^[16] سیوطی، جلال‌الدین، الدر المنثور، ج3، ص117.

^[17] آلوسی، محمود بن عبدالله، روح المعانی، ج3، ص359.

آری، ابن مسعود از جمله کسانی بود که پیوند خود را با اهل بیت (علیهم‌السّلام) محکم ساخته بود و از روش راستین آنان تا واپسین دوران زندگی دست بر نداشت.

نکوهنده غاصبین خلافت

مرحوم صدوق از سلیمان کوفی: ««ترجمه نویسان وی را ثقه شمرده‌اند. اعمش می‌گوید: «هر گاه زید بن وهب از شخصی برای تو حدیث نقل کند گویا که از خود آن فرد شنیده‌ای». در اواخر زمان حیات پیامبر (صلّی‌اللّه‌علیه‌وآله) اسلام آورد و برای ملاقات پیامبر هجرت آغاز کرد، ولی در مسیر راه بود که خبر وفات پیامبر بدو رسید.» «لذا از بزرگان تابعان به شمار می‌رود. در کوفه ساکن شد و در جنگ با خوارج در لشکر علی (علیه‌السّلام) حضور داشت. وی نخستین کسی است که خطبه‌های امیر مؤمنان را که در جمعه‌ها و عیدها و سایر مناسبت‌ها ایراد می‌نموده جمع‌آوری کرد. او