توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل ائمه معصومين (صلوات‌الله‌عليهم) دارای 66 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل ائمه معصومين (صلوات‌الله‌عليهم)،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل ائمه معصومين (صلوات‌الله‌عليهم) :

ائمه (امامان معصوم شیعه)

---

أئمه پیشوایان معصوم شیعیان می‌باشند. امام در مفهوم خاص بر انبیا و جانشینان آنان اطلاق می‌شود که از جانب خداوند متعال دارای منصب والای امامت و ولایت هستند. امام به این معنا، دارای ولایت مطلقه در امور دین و دنیا و معصوم از گناه و مصون از هر گونه لغزش، اشتباه و فراموشی و حجت بر خلق و خلیفه خداوند در زمین است.

فهرست مندرجات

1 - کاربرد فقهی
2 - مفهوم لفظ ائمه
2.1 - مفهوم عام امام
2.2 - مفهوم خاص امام
3 - تعداد و اسامی امامان
4 - احکام صادره از امامان
5 - اعتقاد به امامت و لزوم پیروی از امامان
6 - محبت و صلوات به ائمه
7 - احترام اسامی امامان و مشاهد مشرفه
8 - گرامی داشت یاد و نام امامان
9 - توسل و تبرک
10 - غلو نسبت به امامان
11 - دشمنی با امامان
12 - سب امامان
13 - ادعای امامت
14 - تصدیق امامان
15 - ولایت مطلقه امامان
16 - شئون امامان
16.1 - اقامه نماز جماعت
16.2 - گرفتن زکات
16.3 - گرفتن خمس و انفال
16.4 - امر به جهاد
16.5 - قضاء و اقامه حد
16.6 - اقطاع
16.7 - وارث بی وارثان
16.8 - ولی دم
17 - پانویس
18 - منبع

کاربرد فقهی

از این عنوان در باب‌های بسیاری همچون طهارت، صلات، زکات، خمس، انفال، حج، جهاد، امر به معروف، نکاح، اطعمه و اشربه، احیاء موات، ارث، قضاء، حدود، قصاص و دیات، از جهات مختلف سخن رفته است.

مفهوم لفظ ائمه

أئمه جمع امام و امام در اطلاقات فقها در دو مفهوم عام و خاص به کار رفته است.

مفهوم عام امام

امام در مفهوم عام، عبارت است از حاکم و ولی مسلمانان (ولایت فقیه)، امام جماعت و امام جمعه.
امام به این مفهوم، یا به صورت اضافه به کار می‌رود مانند امام جماعت و امام مسلمانان، و یا با قرینه و چنانچه بدون اضافه و قرینه به کار رود، مراد، معنای خاص آن می‌باشد. که موضوع این مقاله است و از آن به «امام عادل» یا «امام عدل» نیز تعبیر شده است.

^[1] شیخ طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ص40.

^[2] شیخ طوسی، محمد بن حسن، النهایه، ص118.

مفهوم خاص امام

امام در مفهوم خاص بر انبیا و جانشینان آنان اطلاق می شود که از جانب خداوند متعال دارای منصب والای امامت و ولایت هستند.
امام به این معنا، دارای ولایت مطلقه در امور دین و دنیا و معصوم از گناه و مصون از هر گونه لغزش، اشتباه و فراموشی و حجتبر خلق و خلیفه خداوند در زمین است.

^[3] ص/سوره38، آیه26.

^[4] انبیاء/سوره21، آیه73.

تعداد و اسامی امامان

شمار امامان معصوم علیهم السلام در شریعت اسلام دوازده نفر است

^[5] شیخ مفید، محمد بن محمد النعمان، المقنعه، ص32.

^[6] حلی، علی بن مطهر، تذکره الفقهاء، ج3، ص268.

که عبارتند از:
1) ابو الحسن، علی بن ابی طالب، امیر مؤمنان.
2) ابو محمد، حسن بن علی، المجتبی.
3) ابو عبد الله، حسین بن علی، سید الشهدا.
4) ابو محمد، علی بن حسین، زین العابدین.
5) ابو جعفر، محمد بن علی، باقر العلوم.
6) ابو عبد الله، جعفر بن محمد، الصادق.
7) ابو الحسن، موسی بن جعفر، الکاظم.
8) ابو الحسن، علی بن موسی، الرضا.
9) ابو جعفر، محمد بن علی، التقی الجواد.
10) ابو الحسن، علی بن محمد، الهادی.
11) ابو محمد، حسن بن علی، العسکری.
12) امام مهدی منتظر، حجه بن الحسن علیهم السلام.

احکام صادره از امامان

احکام صادره از أئمه علیهم السلام خواه مفاد قول آنان باشد یا مستفاد از فعل یا تقریر ایشان، به ضرورت مذهب شیعه و اتفاق همه فقها، حجت است.

^[7] طباطبائی بروجردی، سید حسین، جامع احادیث الشیعه، ج1، ص126-219.

اعتقاد به امامت و لزوم پیروی از امامان

اعتقاد به امامت و ولایت أئمه علیهم السلام و نیز پیروی از ایشان و اطاعت از دستوراتشان بر همه مکلفان واجب است.

^[8] شیخ صدوق، محمد بن علی، الهدایه، ج2، ص25-40.

^[9] شیخ مفید، محمد بن محمد النعمان، المقنعه، ص32.

از شرایط مرجع تقلید، امام جماعت و نیز صحت عبادت و غیر آن، اعتقاد به امامت امامان است.

محبت و صلوات به ائمه

محبت به أئمه علیهم السلام واجب، و نشانه ایمان است.

^[10] مقدس اردبیلی، احمد، مجمع الفائده، ج7، ص527.

درود فرستادن بر پیامبر و آل او در تشهد نماز، واجب است.

^[11] نجفی، محمد حسن، نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج10، ص253-257.

^[12] أبوالقاسم خوئی، ابو القاسم و بروجردی، مرتضی، مستند العروه (الصلاه)، ج8، ص306.

از آن جا که صلوات بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) ملازم با صلوات بر خاندان آن حضرت است، هر جا که صلوات بر آن حضرت واجب باشد (مانند خطبه نماز جمعه (صلوات بر آل او نیز به تبع، واجب است) و مانند هنگام ذکر نام آن حضرت) صلوات بر آل او نیز مستحب می‌باشد.

احترام اسامی امامان و مشاهد مشرفه

آیات و روایات بسیاری بر عظمت و جلالت اهل بیت (علیهم‌السلام) تصریح دارد و فقها بر اساس آن فروعی را در باب های مختلف ذکر کرده اند، از قبیل:
1. حرمت مس اسامی امامان بدون طهارت به قول مشهور.

^[13] طباطبائی حکیم، محسن، مستمسک العروه، ج3، ص45.

^[14] شیخ انصاری، مرتضی، کتاب الطهاره، ج2، ص585.

2. کراهت استنجاء (به قول مشهور) با دستی که در آن انگشتری مزین به نام أئمه باشد؛ در صورتی که نجس نشود و گر نه حرام است.

^[15] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج2، ص82.

3. الحاق مشاهد مشرفه به مساجد در حرمت دخول جُنُب

^[16] نجفی، محمدحسن، نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج3، ص52.

و نجس کردن آن‌ها و وجوب فوری ازاله نجاست از آن‌ها

^[17] نجفی، محمدحسن، نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج6، ص98.

و نیز فضیلت نماز گزاردن در آن‌ها، بلکه افضل بودن نماز در آن‌ها از مساجد.

^[18] کاشف الغطاء، جعفر بن خضر، کشف الغطاء، ج3، ص67.

^[19] طباطبائی یزدی، محمد كاظم، العروه الوثقی، ج1، ص596.

^[20] طباطبائی یزدی، محمد کاظم، العروه الوثقی، ج1، ص188.

4. کراهت تقدم بر قبور امامان در نماز بنابر قول منسوب به مشهور، بلکه کراهت تساوی با قبر بنابر قول برخی. قول مقابل، حرمت تقدم یا مساوات است.

^[21] شیخ یهایی، محمّد بن عزّ الدین، حبل المتین، ص159.

^[22] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج7، ص219-224.

^[23] طباطبائی حکیم، محسن، مستمسک العروه، ج5، ص462-467.

گرامی داشت یاد و نام امامان

آباد کردن مشاهد أئمه با ساختن، تعمیر و تجدید بنای آن‌ها

^[24] نجفی، محمدحسن، نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج4، ص341.

^[25] مکی العاملی، محمد بن جمال الدین، الدروس، ج1، ص116 .

^[26] ملکی تبریزی، میرزا جواد، مصباح الفقیه، ج5، ص428.

و ذکر و نشر فضائل ایشان مستحب است.

^[27] حلی، ابن إدریس، السرائر، ج3، ص625.

زیارت قبور امامان و حزن و اندوه و گریستن بر مصائب وارد بر ایشان به ویژه مصائب ابا عبد الله الحسین (علیه‌السلام) مستحب است.

^[28] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج14، ص456.

^[29] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج14، ص500.

آداب ویژه‌ای برای زیارت قبور امامان وارد شده که رعایت آن‌ها برای زائر مستحب است.

^[30] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج14، ص527.

فقها در باب حج، بابی با عنوان «باب المزار» برای بیان این موضوع اختصاص داده اند. برخی نیز کتاب مستقلی در این خصوص نوشته اند، مانند «کامل الزیارات» نگاشته ابو القاسم جعفر بن محمد بن قولویه قمی و «المزار» نگاشته ابو عبدالله محمد بن مکی معروف به شهید اول.

توسل و تبرک

توسل به أئمه (علیهم‌السلام) به نص آیه شریفه «وَ ابتَغُوا اِلَیهِ الوَسِیلَهَ»

^[31] مائده/سوره5، آیه35.

که به درخواست وسیله برای توجه به سوی خداوند امر شده است، امری راجح و مطلوب است.
تبرک به ایشان نیز که از مقربان درگاه الهی و از هر نوع پلیدی پاک هستند، امری محبوب و پسندیده است.
در فقه به مواردی از تبرک اشاره شده است؛ از جمله:
1. استحباب تبرک جستن به مشاهد مشرفه امامان.

^[32] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج14، ص561.

2. استحباب تبرک جستن به نام های امامان با نوشتن آن‌ها بر کفن و جریدتین

^[33] نجفی، محمدحسن، نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج4، ص225.

^[34] طباطبائی یزدی، محمد کاظم، العروه الوثقی، ج2، ص85.

و نام‌گذاری فرزندان به نام آنان.

^[35] فاضل هندی، محقق اصفهانی، کشف اللثام، ج7، ص527.

3. استحباب نقل جنازه به مشاهد مشرفه به جهت تبرک.

^[36] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج4، ص343.

4. استحباب تبرک جستن به تربت امام حسین (علیه‌السلام).

^[37] حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، ج14، ص510.

غلو نسبت به امامان

ادعای الوهیت و خدایی أئمه (علیهم‌السلام) و یا اعتقاد به استقلال یا شراکت آنان با خداوند در آفریدن و روزی دادن، حرام، بلکه موجب کفر است.

^[38] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج6، ص50.

دشمنی با امامان

دشمنی و کینه نسبت به أئمه (علیهم‌السلام) که از آن به «نَصب» تعبیر شده است، حرام، بلکه موجب کفر و نجاست فرد ناصبی است.

^[39] حسینی عاملی، سید جواد، مفتاح الکرامه، ج2، ص43.

سب امامان

دشنام دادن به امامان (علیهم‌السلام)، حرام و کشتن دشنام دهنده در صورت امکان، واجب است،

^[40] جبعی عاملی، علی، مسالک الافهام، ج3، ص75.

^[41] جبعی عاملی، علی، مسالک الافهام، ج3، ص94.

^[42] مسالک جبعی عاملی، علی، الافهام، ج14، ص452.

^[43] خویی، ابوالقاسم، مبانی تکمله المنهاج، ج1، ص264.

لیکن در این که نفس ناسزاگویی هر چند منشأ آن نصب نباشد، موجب ارتداد و نجاست می‌شود یا در صورتی که نشأت گرفته از دشمنی باشد، اختلاف است.

^[44] کاشف الغطاء، جعفر بن خضر، کشف الغطاء، ج2، ص355.

^[45] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج6، ص55-56.

^[46] خویی، ابوالقاسم، التنقیح (الطهاره)، ج2، ص87.

ادعای امامت

از آن جا که منصب امامت همچون نبوت، منصبی الهی است و زمام آن به دست خداوند است، برخی فقیهان، الحاق مدعی امامت را به مدعی نبوت در وجوب کشتن وی، بی وجه ندانسته‌اند.

^[47] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج41، ص422.

^[48] سبزواری، سید عبد الأعلی، مهذب الاحکام، ج28، ص34.

تصدیق امامان

پذیرش سخن امامان (علیهم‌السلام) در آنچه خبر می‌دهند، بدون بینه واجب است و سوگند دادن آنان جایز نیست.

^[49] مکی العاملی، محمد بن جمال الدین، الدروس، ج2، ص90.

به قول مشهور میان قدما، دروغ‌بستن بر أئمه موجب بطلان روزه می‌شود؛ هر چند مشهور متأخران، آن را نپذیرفته‌اند.

^[50] بحرانی، یوسف، الحدائق الناضره، ج13، ص141.

^[51] نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، ج16، ص223-225.

^[52] نراقی، احمد، مستند الشیعه، ج10، ص251-254.

ولایت مطلقه امامان

أئمه (علیهم‌السلام) همانند پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) دارای ولایت مطلقه و به استناد «النبِیُ اَولَی ب