فایل ورد مباني نظري و پيشينه پژوهش در باب سازه ي روش هاي مقابله اي

 فایل ورد مباني نظري و پيشينه پژوهش در باب سازه ي روش هاي مقابله اي صفحه می باشد دارای تنظیمات و فهرست کامل در microsoft word می باشد و آماده پرینت یا چاپ است

فایل ورد فایل ورد مباني نظري و پيشينه پژوهش در باب سازه ي روش هاي مقابله اي  کاملا فرمت بندی و تنظیم شده در استاندارد دانشگاه  و مراکز دولتی می باشد.

توجه : توضیحات زیر بخشی از متن اصلی می باشد که بدون قالب و فرمت بندی کپی شده است

مبانی نظری و پیشینه پژوهش در باب سازه ی روش های مقابله ای

2-20 – مباحث نظری در باب سازه ی روش های مقابله ای

مقابله یا سازگاری عبارت از تلاش هایی است كه به منظور كنترل موقعیت ها و شرایطی كه بطور بالقوه فشارزا یا زیانبار ارزیابی می شوند، صورت می گیرد. این تعریف با دیدگاه لازاروس و فولكمن(1984 ) در زمینه استرس هماهنگی دارد و حاوی نكته های اساسی است. نخست اینكه مقابله یا سازگاری مستلزم تلاش یا برنامه ریزی خاصی است به این معنی كه مقابله فرآیندی انفعالی یا خود به خودی در برابر فشارزاهای زندگی نیست. دیگر اینكه مقابله همیشه با پیامدهای مثبت همراه نیست، برخی پیامدهای مقابله ممكن است مطلوب باشند حال آنكه برخی دیگر چنین نباشند و سرانجام اینكه ، مقابله فرآیندی است كه پیوسته در طول زمان رخ می دهد.  با توجه به تعریف بالا بد نیست به فرآیند ارزیابی نیز اشاره ای داشته باشیم. لازاروس و فولكمن (1984) از دو نوع ارزیابی سخن به میان می آورند: یكی ارزیابی اولیه و دیگری ارزیابی ثانویه(راس و آلتایمر، 1998).

لازاروس و فلكمن (1984)، معتقدند هنگامی كه فرد با موقعیت های استرس زای زندگی رو به رو می شود این پرسش را مطرح می كند كه ” آیا من در موقعیت خطر قرار دارم؟ ” چنین حالتی را ارزیابی اولیه گویند. ارزیابی ثانویه هنگامی است كه فرد متوجه خطر یا استرس شده است و این پرسش را عنوان می دارد كه ” چه كار می توانم انجام دهم؟ “. با گسترش تكنولوژی و شرایط گذار از جامعه سنتی به جامعه صنعتی به حجم دشواری‌ها و رنج‌های انسان‌ها افزوده شده است و عوارضی چون اضطراب، افسردگی، خودكشی، اعتیاد، طلاق، فرار از تحصیل، احساس پوچی و را بیشتر از گذشته شاهد هستیم. به موازات این دشواری‌ها روانشناسان و پژوهشگران راه‌های ارزشمندی را در پیش چشم انسان‌های خواستار سلامت گشوده‌اند كه تامین كننده بهداشت روانی آنها باشد. از نظر جورج آلبی^[1](1982) یكی از مولفه‌های اساسی بهداشت روانی مهارت‌های مقابله‌ای است، که در این مطالعه به بررسی این عامل مهم پرداخته شده است.

شیوه های مقابله :

شاید بهترین طریق مقابله با فشار عصبی یا استرس آن باشد كه عامل ایجاد استرس را ازمیان برداریم و استرس را رفع كنیم، اما در اغلب موارد این امر ممكن نیست و باید به گونه ای با استرس سازگاری كرد و تحمل آن را بر خود هموار ساخت واز شدت آن كاست(الوانی، 1384). با توجه به هدفی كه برای مقابله برشمرده اند، مقابله را فرآیندی بسیار گسترده تر از حفظ فرد از خطر دانسته اند. بطوری كه می توان مقابله را تمام پاسخ هایی دانست كه در برخورد با مشكلی بروز  می كنند، و ناراحتی روانی را می كاهند یا برداشت فرد را از وضعیت خود تغییر می دهند.

ما منابع مقابله را از پاسخ های مقابله متمایز می دانیم. منابع یا امكانات مقابله ابزارهایی هستندكه درد سترس افراد قرارمی گیرند تا در مقابله با مشكل از آنها استفاده كنند. پاسخهای مقابله رفتارهایی هستندكه افراد در برابر استرس از خود نشان می دهند(راس و آلتایمر، 1998). به منظور كاهش اثرات نامطلوب استرس معمولاٌ “از روش های مختلف مقابله استفاده می شود”. فولكمن و لازاروس (1986) انواع مختلف شیوه های مقابله ای را به دو نوع كلی معطوف به مشكل (متمركز بر مسئله) و معطوف به هیجان(متمركز بر هیجان) تقسیم كرده اند.

اشتاین و همكاران (1987) در روش های متمركز بر مسئله از فنونی همچون ارزیابی شناختی، تحلیل منطقی یا تلاش برای مشخص كردن علت مسئله و جستجوی اطلاعات بیشتر درباره مشكل استفاده کرده اند. در مقابله متمركز بر هیجان روش هایی چون اجتناب، انكار، تخلیه هیجانی مثل گریه كردن یا عصبانی شدن و مكانیزم هایی دفاعی بكار گرفته می شود.

موس و بیلینگز، پاسخ های مقابله ای را به پاسخ های مقابله شناختی و پاسخ های مقابله رفتاری تقسیم كرده اند. هر یك از پاسخ ها از دو روش فعال و اجتناب تشكیل شده و با تمركز بر مسئله و هیجان است. در مقابله با استرس فرد می تواند یك پاسخ فعال را به كار گیرد و رویداد استرس زا را برطرف نماید یا از محرك های استرس زا اجتناب كند(موس و بیلینگز، 1981).

در مقابله شناختی فعال فرد به جنبه های مثبت یك مسئله توجه می كند و در مقابله شناختی اجتنابی شخص فكر كردن درباره مشكل را موقتاً كنار می گذارد و یا آنكه معنای موقعیت را تغییر می دهد. پاسخ های رفتاری فعال از قبیل كمك خواستن از دیگران و رفتارهای اجتنابی همچون پرداختن به ورزش نمونه ای از مقابله شناختی فعال است. بررسی انواع مختلف روش های ارائه شده نشان می دهد كه روش متمركز بر مسئله اضطراب و پریشانی را كاهش می دهد. در صورتی كه روش متمركز بر هیجان با افزایش اضطراب و کاهش تاب آوری در فرد همراه است( میشل و موس، 1983).

 كوباسون ثابت كرد افرادی كه كمتر از روش مقابله ای اجتنابی استفاده می كنند علایم جسمانی و روانی كمتری در مقایسه با افرادی كه از چنین روشی سود می جویند ازخود نشان می دهند. از سوی دیگر برخی پژوهشها حاكی از این است كه هرگاه فرد احساس كند بر موقعیت كنترل دارد بیشتر از روش متمركز بر مسئله استفاده خواهد كرد حال آنكه در مواقعی كه فرد فكر می كند در كنترل و اداره استرس ناتوان است، روش متمركز بر هیجان را پیشه می كند(كوباسون، 1984).

روی هم رفته در بیشتر موقعیت ها، ما تركیبی از هر دو روش را بكار می گیریم. افرادی بهتر از عهده عوامل فشارزا بر می آیند كه قادر به سازگاری با تغییرات محیطی بوده و توانایی بكارگیری روش های مقابله ای مختلف در هنگام رویارویی با استرس های متفاوت را داشته باشند(لازاروس و فالكمن، 1980). پیرلین و اسكولر^[2](1978) مقابله متمركز بر ادراك را نیز مطرح كرده اند . این روش عبارت از كوشش های شناختی فرد شامل تعبیر و تفسیر مجدد موقعیت و توجه به جنبه های مثبت مسائل است كه برای تغییر دادن معنای رویدادهای استرس زا بكار برده می شود تا تهدید یا استرس زا بودن آن كمتر احساس شود.

برخورداری از منابعی كه محیط در اختیار فرد می گذارد كار مقابله با مشكل ها و عامل های استرس زا را آسان می كند. یكی از اینگونه منابع دلبستگی و حمایت اجتماعی است. پژوهش هایی كه در این باره انجام شده اند نشان داده اند كه پشتیبانی دیگران به طور چاره سازانه ای ما را در مقابله با استرس یاری می رساند. ازجمله حمایت اجتماعی می تواند به شكل كمك های مادی و ملموس، مشورت و كمك های فكری و حمایت روانی باشد.(راس و آلتایمر، 1998).

2-21 – آموزش تدابیر مقابله:

روشهایی كه تحت عنوان شیوه های مقابله ای توضیح داده شده از جمله فنونی هستند كه معمولاٌ خود افراد در مواجهه با رویدادهای استرس زا بكار می گیرند. گذشته از این تدابیر هركسی می تواند جهت پیشگیری از پیامدهای روانی و جسمی استرس، روش های مقابله ای مناسب را یاد بگیرد، تعدادی از این روش ها را روان درمانگران طی جلسات مختلف درمانگری به مراجعان آموزش می دهند. درمان های مبتنی بر مهارت های مقابله از روش های شناختی و رفتاری متعددی تشكیل شده كه در جریان آن با هدف كمك به افراد مجموعه ای از مهارت ها آموزش داده می شود تا بدین ترتیب افراد بتوانند در بسیاری از موقعیت های استرس زا سازگاری لازم بدست آورند. فرض بر این است كه ناراحتی اشخاص مضطرب و افسرده آنچنان است كه حل بسیاری از مشكلات آنها مستلزم یادگیری مهارت هایی برای مواجهه با آنها یا نیازمند تغییراتی در فعالیت های روزمره، موقعیت های محیطی یا در حالت كلی رفتارهای آنهاست(زرب^[3]، 1992 ؛ دیماتو^[4]، 1991 ؛ بنت^[5] و همكاران، 1990 ؛ به نقل از باصری، 1382) اهم این روش ها عبارتند از :

• تنش زدایی^[6]:

روشی بسیار موفق برای كمك كردن به افرادی است كه دچار استرس هستند. این روش اغلب به عنوان بخشی از برنامه حساسیت زدایی نظامدار است كه به منظور كنترل استرس های ناشی از ترس یا اضطراب از موضوعات مشخص بكار برده می شود. در حساسیت زدایی نظامدار سلسله مراتب محرك های استرس زا مشخص می شود و پس از انجام تنش زدایی فردبه تدریج موقعیت های استرس زا را تجسم می كند و با آن موقعیت ها در عمل مواجه می شود .گل فند^[7](1978 ) وریم و مسترز^[8](1979 ) موفقیت های ناشی از استفاده از حساسیت زدایی نظامدار را در كاهش استرس گزارش كرده اند.

• پس خوراند زیستی^[9]

در این شیوه آموزش، فرد درباره برخی جنبه های حالت فیزیولوژیكی خود اطلاعاتی (پسخوراند) دریافت نموده و بعد تلاش می كند آن حالت را تغییر دهد. این روش در كنترل درد و درمان اختلال های ناشی از استرس از قبیل سر درد تنشی موثر است. گاهی نیز از آن بعنوان پیشرفته ترین روش در درمان اختلال های ناشی از استرس نام برده می شود.

بنت (1990) در روشی با عنوان جرات آموزی به كسانی كه استرس آنها ناشی از حضور در جمع است، آموزش داده كه چگونه با تسلط بر محیط خودشان مشكل را برطرف كنند. روش های اصلاح رفتار كمك می كنند تا واكنش های نامناسب به استرس كاهش یابد. در این رابطه می توان به فنونی همچون بازی نقش، برنامه ریزی توام با هدف و آموزش حل مسئله اشاره داشت. پیامدهای فیزیولوژیكی رویدادهای استرس زا معمولاً با تمرین های بدنی كاهش می یابد. بعلاوه تمرین های ورزشی تحریكات جسمی حاصل از استرسورها را كاهش می دهد و سبب آزاد سازی جریان خون می شود و می تواند در آرام ساختن شخص موثر باشد.

• بازساخت دهی شناختی^[10]:

در این مهارت ها به شخص كمك می شود كه برداشت یا تعبیر خود از استرسورها را اصلاح كند و عقاید شخصی، انتظارات و ارزیابی خود از فشارهایی را كه با آن مواجه می شود را تغییر دهد. بر اساس روش هایی همچون درمانگری تعقلی- هیجانی و شناخت درمانگری بك تغییر در برداشت شخص از رویداد استرس زا سبب تغییر در واكنش های ذهنی و فیزیولوژیكی او به آن رویدادهای می شود(دیمائتو، 1991 ؛ به نقل از باصری، 1382). استفاده از این روش ها در كاهش استرس افراد مضطرب و افسرده با موفقیت همراه بوده است. در حوزه های گوناگون زندگی پاسخ های معینی برای مقابله یافت می شوند كه از لحاظ نتایج مثبتی كه به بار می آورند تفاوت چشمگیری با دیگر پاسخ ها دارند. مثلاً یك روش مقابله كم ارزش تر شمردن كار است. به این معنی كه كار و استرس مربوط به آن را در مرتبه دوم اهمیت قرار دهیم و قدری از آن فاصله بگیریم(پیرلین و اسكولر، 1984 ؛ به نقل از باصری، 1382).

[.

..