توجه : این فایل به صورت فایل power point (پاور پوینت) ارائه میگردد

 پاورپوینت کامل آقا حسين بن جمال الدين محمد دارای 55 اسلاید می باشد و دارای تنظیمات کامل در PowerPoint می باشد و آماده ارائه یا چاپ است

شما با استفاده ازاین پاورپوینت میتوانید یک ارائه بسیارعالی و با شکوهی داشته باشید و همه حاضرین با اشتیاق به مطالب شما گوش خواهند داد.

لطفا نگران مطالب داخل پاورپوینت نباشید، مطالب داخل اسلاید ها بسیار ساده و قابل درک برای شما می باشد، ما عالی بودن این فایل رو تضمین می کنیم.

توجه : در صورت  مشاهده  بهم ريختگي احتمالي در متون زير ،دليل ان کپي کردن اين مطالب از داخل فایل مي باشد و در فايل اصلي پاورپوینت کامل آقا حسين بن جمال الدين محمد،به هيچ وجه بهم ريختگي وجود ندارد

---

بخشی از متن پاورپوینت کامل آقا حسين بن جمال الدين محمد :

آقاحسین خوانساری

---

آقا حُسَیْنِ خوانْساری، فرزند جمال‌الدین، معروف به محقق خوانساری (1016-1099ق/1607-1688م)، دانشمند، فقیه و حکیم بزرگ شیعی ایرانی در دوره صفوی بود.

فهرست مندرجات

1 - معرفی
2 - تحصیلات
3 - استادان
4 - ویژگی‌ها
5 - تبحر در علوم
6 - مکتب علمی تربیتی
6.1 - تهذیب نفس
6.2 - جامعیت علمی
6.3 - محور بودن اصول عقاید
6.4 - حضور در زمان
7 - محقق خوانساری در عرصه سیاست
8 - انگیزه همکاری با شاه سلیمان
9 - شاگردان
10 - از نگاه دیگران
10.1 - شهید مرتضی مطهری(ره)
10.2 - میرزا عبدالله تبریزی اصفهانی (افندی)
10.3 - آیه الله خامنه ای
11 - وفات
12 - آثار
12.1 - آثار چاپی
12.2 - آثار خطی
12.3 - آثار منسوب
13 - فهرست منابع
14 - پانویس
15 - منبع

معرفی

در سال 1016 هـ . ق در خوانسار چشم به جهان گشود. او را حسین نام نهادند. حسین در دامان مادری پاک و پدری روحانی تربیت یافت. تولد و زندگی وی در عصری بود که تشیع به طور رسمی در ایران پایه گذاری شده بود.

^[1] ریحانه الأدب، ج5، ص 242 ـ 239.

^[2] تذکره العارفین، ص 308

^[3] دائره المعارف تشیع، ج7، ص 316.

^[4] فرزانگان خوانسار، ص 56 احمد رضا کشوری

تحصیلات

آقا حسین خوانساری در همان مراحل کودکی جهت تحصیل علوم دینی به اصفهان هجرت نمود و در مدرسه خواجه ملک جنب مسجد شیخ لطف الله مشغول تحصیل شد تا به درجه ای رسید که به «استاد الکل فی الکل» مشهور گردید.
محقق خوانساری در اوایل، بیش تر به تحصیل فلسفه و حکمت می پرداخت؛ ولی بعد از مدتی به فقه روی آورد به طوری که جنبه فقاهت او از دانش فلسفی اش بیشتر گردید.

^[5] فوائد الرضویه، ص 153.

^[6] دانشمندان خوانسار، ص 66 .

^[7] اعیان الشیعه، ج6، ص 149.

در اصفهان از محضر استادان بسیاری استفاده کرد و به همین جهت خود را «تلمیذالبشر» نامید که اشاره به کثرت استادانش داشته باشد.
تمایل آقا حسین خوانساری به فقه، به خاطر دنیا وانگیزه های دنیوی نبوده است؛ بلکه به جهت اهمیت فقه و فقاهت بود و مسلماً انگیزه الهی باعث این کار بوده است.
محقق خوانساری در تیز هوشی، نکته سنجی، حضور ذهن و سرعت انتقال چنان بود که برای فهم مطالب، نیاز به فکر کردن نداشت؛ بلکه در تدریس، بدون مقدمه سخن می گفت و در هنگام درس دادن، کتاب به دست نمی گرفت و در مجالس هم به اندازه ضرورت سخن می گفت، و حاضر جوابی، از خصوصیات او بود.

^[8] روضات الجنات، ج2، ص 357 و مفاخر السلام، ج8،ص 109.

استادان

1. علامه محمد تقی مجلسی.
2. محمد باقر میرداماد.
3. ملا حیدر خوانساری.
4. سید حسین خلیفه سلطان.
5. ملا محمد باقر سبزواری.
6. میر ابوالقاسم معروف به میرفندرسکی.
7. میرزا رفیعای نائینی.

ویژگی‌ها

گرچه در دوران تحصیل گرفتار فقر و تنگدستی بود، ولی سرانجام به جایی رسید که شاه سلیمان صفوی جبّه گرانبهای خود را برای او فرستاد و در یکی از سفرها نیابت سلطنت و رسیدگی به کارهای کشوری را به وی واگذار کرد. آقاحسین با وجود جاه و مقام و رفاهی که داشت، همواره پناه بینوایان و تهیدستان بود.

تبحر در علوم

او در دانش‌های معقول و منقول تبحّر داشت و به گفته افندی اصفهانی «پشتوانه اهل علم» بود.

^[9] افندی اصفهانی، عبدالله، ج1، ص57، ریاض‌العلماء، قم، مکتبه آیه‌الله‌المرعشی، 1401ق.

وی در آغاز به کلام و فلسفه گرایش داشت، ولی بعدها به فقه و اصول گرایید و در این رشته معروف شد و ریاست علمی و مذهبی زمان بر او مسلّم گردید. خوانساری گه‌گاه به عربی و فارسی شعر می‌سرود و منشآت زیبا به هر 2 زبان پدید می‌آورد.
وی در هر 2 رشته معقول و منقول تدریس می‌کرد و به همین جهت به «استادالکل فی‌الکل» معروف گشت.

مکتب علمی تربیتی

برنامه و اصولی که در مدرسه آقا حسین خوانسای مورد توجه بود و از آن پیروی می شد، عبارت بود از:

تهذیب نفس

تربیت طلاب، در سر لوحه برنامه حوزه علمیه آقا حسین خوانساری بود. طلاب در کنار تحصیل علم و دانش، در پیرایش روان و صفای روح نیز تلاش می کردند.
محقق خوانساری پیش از آن که به سرپرستی حوزه علمیه و به کار تربیت طالبان علم بپردازد، بر نفس خود چیره شده بود؛ به گونه ای که همه نزدیکان و شاگردان مدرسه به آن گواهی داده اند.
محقق خوانساری نزد مردان بزرگ روزگارش، مورد اعتماد شناخته می شد و نزد شاگردانش، استادی مهربان و صمیمی و دلسوز بود. او تقوای علمی داشت و اهل انصاف و حق گویی بود و در گفتگوهای علمی دنبال حقیقت بود و از خود پسندی دوری می گزید.

^[10] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 13.

جامعیت علمی

در حوزه محقق خوانساری فلسفه، کلام، فقه، هیأت و ریاضیات تدریس می شد. وی برای نشر اسلام علاوه بر حدیث و فقه، یادگیری فلسفه و حکمت را لازم می دانست؛ آقا حسین در فلسفه، پیرو میرداماد، فندرسکی، مولی حیدر خوانساری و شیخ بهاءالدین عاملی بود.

^[11] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 13.

محور بودن اصول عقاید

اصول دین و عقاید، سنگ زیرین آموزه های مدرسه خوانساری ها بود. از این رو، اخلاق و فقه بر مبنای اصول عقاید پی ریزی می شدند و به همین دلیل، آقا حسین خوانساری رساله ای در «جبر و اختیار» و ترجمه «نهج البلاغه» علامه حلی (ره) در باب امامت و رساله ای درباره رجعت نگاشت.

^[12] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 13.

حضور در زمان

از خصویات مدرسه خوانساری ها، همراهی با زمان و حضور در عرصه های گوناگون سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بود.

^[13] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 13.

محقق خوانساری در عرصه سیاست

در آغاز قرن دهم با قدرت یافتن صفویان در ایران، نخستین حکومت نیرومند با گرایش شیعی به وجود آمد. قبل از آن، تلاش سیاسی عالمان شیعه در راه حفظ موجودیت شیعه و ماندگاری معارف شیعی بود و عالمان شیعی کمتر در مسائل سیاسی و حکومتی دخالت می کردند؛ ولی با قدرت گرفتن صفویه، شرایط مناسب شد و عالمان شیعی علاوه بر تلاش های پیشین، بر اساس اصل نیابت، بسیاری از کارهای حکومتی را به عهده گرفتند. یکی از این افراد، آقا حسین خوانساری بود که در امور سیاسی و اجتماعی دخالت می کرد و مناصبی را عهده دار بود.
از سمت های مهم دوره صفویه، «شیخ الاسلامی» است که محقق خوانساری به درخواست شاه سلیمان صفوی، شیخ الاسلامی اصفهان را به عهده گرفت. یکی از کارهایی که شیخ الاسلام به عهده داشت، قضاوت بود.
آقا حسین در دستگاه حکومتی شاه سلیمان جایگاه ویژه ای داشت به طوری که وقتی شاه به سفر می رفت، از محقق خوانساری می خواست که به جای او به اداره کارهای حکومتی بپردازد؛ و ایشان هم قبول کرده بودند.

^[14] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 187.

در آن روزگار، نفوذ عالمان دین در حدی بوده که شاهان برای کسب محبوبیت و مشروعیت، مجبور بودند خود را به عالمان دین نزدیک سازند و عالمان از این فرصت برای تبلیغ و اجرای احکام الهی استفاده می کردند. در این دوران شاهان صفوی به مقام علمی و مذهبی عالمان دین و شکوفایی و رشد و بالندگی علوم و معارف اسلامی، رونق داده و به رواج حوزه های، فلسفی، اصولی و فقهی توجه شایانی داشتند تا جایی که عده زیادی از فقها و علمای بزرگ تشیع از سرزمین های دور و نزدیک به ایران مهاجرت کردند و بالاخص در پایتخت آن روز اصفهان ـ به کار تدریس و تبلیغ دین پرداختند.
از دیگر خصویات بارز آقا حسین ـ که شهره زمان خود بوده است ـ این که ملجاء و پناهگاه فقراء و درماندگان بوده و درحوائج مردم، سعی فراوان می نمود.

^[15] ریاض العلماء، ج2، ص 57.

انگیزه همکاری با شاه سلیمان

ارتباط فقها و علمای شیعه با حکام صفوی، به معنای توجیه تبهکاری ها و ستم های آن ها نبوده است؛ بلکه علمای شیعه از انتقاد و امر به معروف و نهی از منکر دریغ نکرده و به وظیفه خود عمل می کردند، و کسانی که می خواهند از شرایط موجود، بهره برداری کنند که آن ها وابسته به دربار بودند، تحلیل صحیحی از قضایا ندارند چرا که به خاطر مجاهده نفس و کمک به مردم و اصلاح شاهان، این کار را می کردند و آن ها را به جهت مصالح بزرگ تری به همکاری با صفویان می پرداختند.

^[16] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 219 (با اندکی تغییر).

شاگردان

شاگردان محقق خوانساری عبارتند از:
1. آقا میر محمد صالح خاتون آبادی، داماد مجلسی (1058 ـ 1126 ق)؛
2. ملا میرزا محمد مدقق شیروانی؛

^[17] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 208.

(متوفای 1099 ق) 3. سید نعمت الله جزایری؛

^[18] مجله حوزه، ش 90 ـ 89، ص 208.

4. آقا جمال خوانساری فرزند محقق خوانساری (متوفای 1122 ق)؛
5. ملا علی رضا تجلی شیرازی (متوفای 1085ق).
6. آقا رضی خوانساری فرزند محقق خوانساری (متوفای 1113 ق)؛
7. آخوند مسیحای کاشانی؛
8. محمد شفیع خراسانی (مشهور به خیال)؛
9. ملا ح